ورود به افغانستان

پیش از سفر، اعتبار گذرنامه را بررسی کنید و مطمئن شوید ویزای افغانستان با هدف اقامت شما سازگار است. وزارت امور خارجه (MFA) دسته‌های ویزای گردشگری، تجاری، خدماتی، ورود، اقامت، دانشجویی، دیدار، ورود در بدو ورود، خدمه، ترانزیت، مجوز الکترونیکی و خروج را فهرست می‌کند. نمونه‌های منتشرشده شامل ویزای گردشگری با اعتبار سه ماه و یک ماه اقامت به بهای USD 80، ویزای دانشجویی با اعتبار سه ماه و یک تا سه ماه اقامت به بهای USD 40 تا 100، و ویزای اقامت با اعتبار یک ماه تا یک سال و هزینه اعلام‌شده USD 50 در ماه است. ویزاهای تجاری از یک ماه تا سه سال و USD 40 تا 300 هستند؛ ویزای ورود برای سه ماه با یک ماه اقامت و هزینه USD 100، و ویزای ترانزیت برای یک ماه با سه تا شش روز اقامت و USD 80 تا 150 فهرست شده است. پیش از خرید بلیت یا رزرو اقامت، نمایندگی صادرکننده باید هزینه، اعتبار و شرایط جاری را تأیید کند. مدارک لازم به دسته ویزا بستگی دارد. درخواست گردشگری معمولاً به هدف سفر، گذرنامه معتبر و رزرو هتل نیاز دارد. درخواست تجاری ممکن است مجوز کسب‌وکار معتبر افغانستان، کپی گذرنامه و مدرک بانکی بخواهد. برای درخواست دانشجویی، توافق با دانشگاه شناخته‌شده افغانستان و سوابق تحصیلی لازم است. ویزای ورود به دعوت‌نامه رسمی یک سازمان دارای مجوز افغان و تأیید MFA نیاز دارد. ویزای ورود در بدو ورود در میدان هوایی بین‌المللی کابل به نامه رسمی یک سازمان داخلی یا دعوت‌نامه سازمان بین‌المللی همراه با تأیید MFA نیاز دارد. متقاضی ترانزیت باید ویزا یا سند سفر کشور مقصد را داشته باشد. طبق مقررات MFA، متقاضیان زیر 18 سال به درخواست کتبی پدر، مادر یا سرپرست نیاز دارند. دارنده گذرنامه خارجی با اصل افغان می‌تواند بدون ویزا وارد شود، اگر بتواند محل تولد افغان خود را ثابت کند یا تذکره، گذرنامه افغان یا گواهی هویت ارائه دهد. تذکره یا تذکره الکترونیکی سند هویت شهروند افغان است و مجوز عمومی اقامت برای اتباع خارجی نیست. افرادی که از تابعیت افغان صرف‌نظر کرده‌اند، برای ورود اتباع خارجی به شمار می‌روند. اصل، کپی و نسخه دیجیتالی امن مدارک هویت، خانواده و وضعیت خود را همراه داشته باشید. اتباع خارجی باید پیش از ورود، فورم اطلاعات اتباع خارجی اداره ملی احصائیه و معلومات (NSIA) را از طریق وب‌سایت NSIA، کنسولگری افغانستان، میدان هوایی یا بندر زمینی تکمیل کنند. ورود از میدان هوایی بین‌المللی کابل یا گذرگاه زمینی رسمی انجام می‌شود. MFA، وزارت امور داخله (MOI)، ریاست عمومی پاسپورت، پولیس مرزی، کارکنان میدان هوایی و مقام‌های مرزی ممکن است اسناد سفر و اجازه ورود را بررسی کنند. شرایط مرز، دسترسی به ترانسپورت، ساعت کاری و امنیت می‌تواند به‌سرعت تغییر کند؛ پس کمی پیش از حرکت آن‌ها را تأیید کنید. افغانستان نظام عمومی و واحدی برای استقبال، ثبت‌نام یا اسکان همه تازه‌واردان ندارد و دولت برای بازدیدکنندگان خارجی عادی، اقامت عمومی یا ترانسپورت تضمین‌شده فراهم نمی‌کند. بازگشت‌کنندگان از پاکستان از مسیرهای کمکی بر پایه وضعیت و آسیب‌پذیری استفاده می‌کنند. مدارک و اصطلاحات مرتبط شامل سند ثبت‌نام (PoR)، فورم بازگشت داوطلبانه (VRF)، برگه‌ها، گواهی پناهندگی، گوریزه یا کارت پناهندگی، کارت شهروندی افغان (ACC) و وضعیت بدون مدرک است. مرکز پذیرش عمری در تورخمِ ننگرهار، از شنبه تا جمعه، ساعت 08:00 تا 21:00 فعال است. مرکز پذیرش تختاپول در سپین‌بولدکِ قندهار از شنبه تا جمعه، ساعت 08:00 تا 16:30 فعال است. مرکز پذیرش لشکرگاه در بهرامچهِ هلمند از شنبه تا پنجشنبه، ساعت 08:00 تا 16:30 فعال است. طبق گزارش به‌روزرسانی مورد استناد UNHCR، مراکز نقدکردن کابل، قندهار و جلال‌آباد بسته بودند. بیرون از ساعت کاری، ممکن است افراد فقط کمک ترانزیتی بگیرند و برای روند دریافت کمک روز بعد بازگردند. اسناد اصلی خود را تحویل ندهید؛ عکس و کپی آن‌ها را نگه دارید. کمک UNHCR برای بازگشت از پاکستان به مدارک وضعیت، تکمیل ثبت‌نام و ارزیابی آسیب‌پذیری نیاز دارد. عوامل آسیب‌پذیری شامل خانوار زن‌سرپرست، معلولیت، سن 60 سال یا بیشتر، بارداری، بیماری تهدیدکننده زندگی، کودک بدون همراه یا جداشده از خانواده، یا خطر بیشتر حفاظتی است. خانوارهای واجد شرایط ممکن است یک‌بار AFN 11,500 و برای معلولیت یا زن‌سرپرست بودن AFN 2,300 اضافی، معمولاً از راه کارت پیش‌پرداخت HesabPay، دریافت کنند. بر پایه ظرفیت و ارزیابی، خدمات پذیرش ممکن است مراقبت اولیه سلامت، واکسیناسیون، اقامت شبانه، مشاوره حفاظتی، آموزش خطر ماین، فضای مناسب کودک و غربالگری سوءتغذیه را نیز دربر گیرد. این خدمات و پرداخت‌ها تضمین‌شده نیست و خدمات UNHCR رایگان است. افرادی که از ایران یا جای دیگری بازمی‌گردند ممکن است از مراکز پذیرش، ترانزیت یا کمک‌رسانی نزدیک اسلام‌قلعه و هرات، میلک و نیمروز، زرنج و گذرگاه‌های دیگر استفاده کنند. بسته به گذرگاه و ظرفیت جاری، کمک ممکن است شامل ثبت‌نام، پول نقد، غذا، اقلام غیرغذایی، ترانسپورت، آب و بهداشت، مراقبت سلامت، واکسیناسیون، دارو، بررسی حفاظتی، ارجاع، حمایت روانی‌اجتماعی، کمک حقوقی و آموزش خطر ماین باشد. در روز سفر دسترسی را بررسی کنید، زیرا خدمات، ساعت کاری و ظرفیت ممکن است تغییر کند. دارنده PoR، VRF، برگه، گواهی پناهندگی یا دیگر مدارک پناهندگی باید برای روند بازگشت با UNHCR تماس بگیرد. دارنده ACC یا فرد بدون مدرک باید درباره مراکز ترانزیت IOM پرس‌وجو کند. فرد نیازمند حمایت بین‌المللی باید درخواست ارجاع به UNHCR یا سازمان حفاظتی دیگری کند. کمک به وضعیت، آسیب‌پذیری و ظرفیت موجود بستگی دارد؛ ثبت‌نام به‌خودی‌خود مجوز اقامت ایجاد نمی‌کند و اقامت، ترانسپورت یا حمایت درازمدت را تضمین نمی‌کند. اتباع خارجی که قصد اقامت طولانی‌تر دارند، پس از ورود باید روند ویزای اقامت را با MFA، MOI یا نمایندگی مسئول افغانستان روشن کنند. ویزا یا اجازه ورود به‌طور خودکار اقامت، اجازه کار یا حق گسترده اسکان نمی‌دهد. در پژوهش، معادل مستقیم ثبت‌نام عمومی شهری شناسایی نشد. فورم اتباع خارجی، سوابق ویزا و اقامت، سوابق تذکره یا تذکره الکترونیکی افغان، ثبت‌نام UNHCR و ثبت‌نام بازگشت‌کنندگان هدف‌های متفاوت دارند و نباید یکسان تلقی شوند. نظام سلامت پراکنده است و دسترسی به آن در همه‌جا یکسان نیست. گزارش شده که حدود 33 درصد جمعیت به خدمات کافی دسترسی ندارند و دست‌کم 422 مرکز مراقبت اولیه سلامت در 2025 بسته بوده‌اند که دسترسی حدود 3.3 میلیون نفر را کاهش داده است. فرض نکنید درمان برای هر تازه‌وارد رایگان است. طبق اطلاعات UNHCR، پناهندگان و پناهجویان ثبت‌شده می‌توانند در شفاخانه‌ها و کلینیک‌های دولتی رایگان خدمات بگیرند، اما باید گواهی خود را همراه داشته باشند. حمایت برای مراقبت خصوصی پس از بررسی گزینه‌های دولتی و تأیید UNHCR، موردبه‌مورد رسیدگی می‌شود. در وضعیت اضطراری، بی‌درنگ به نزدیک‌ترین مرکز سلامت در دسترس بروید. افراد خواهان پناهندگی می‌توانند از راه ایمیل رسمی با UNHCR افغانستان تماس بگیرند. مجتمع کابل ICON روزهای دوشنبه و چهارشنبه از 08:30 تا 12:30 مراجعان بدون وقت قبلی را می‌پذیرد؛ در زمان‌های دیگر پذیرش بدون وقت وجود ندارد. اطلاعات کامل و دقیق بدهید. ثبت‌نام UNHCR مجوز اقامت، تصمیم اسکان مجدد یا تضمین کمک نیست. زنان، کودکان، افراد دارای معلولیت، افراد تنها، سالمندان یا بیماران جدی، و بازگشت‌کنندگانی که شبکه حمایتی محلی ندارند، باید نیازهای حفاظتی، سلامت، آب، اقامت و ترانسپورت را پیش از حرکت یا بلافاصله پس از ورود روشن کنند. در محل پذیرش بازگشت، در صورت موجود بودن می‌توان فضای خدمات جداگانه برای زنان و دختران درخواست کرد.