په افغانستان کې مطبوعات، خپرونې او ژورنالېزم بنسټیز فعالیتونه لري، خو په ټوټهټوټه او ځپونکي چاپېریال کې کار کوي. رسمي قانوني چوکاټ او اوسنی بالفعل عمل په باوري ډول ورته حقونه یا کړنلارې نه برابروي. شرایط د کابل او نورو ښاري سیمو، د ولایتونو مرکزونو او کلیوالو یا لیرې پرتو ځایونو ترمنځ هم ډېر توپیر لري. دري او پښتو په عامه رسنیو کې غالبې دي، خو سیمهییز راپورونه او غیررسمي شریکول ډېری وخت د کمزورې اړیکې، محدودې برېښنا، د سواد ټیټې کچې یا د محلي خدمتونو د نشتوالي تشې ډکوي. د 2006 د ډلهییزو رسنیو قانون د فکر او وینا ازادي، د معلوماتو د لټولو، ترلاسه کولو او خپرولو حق، او د سرچینو محرمیت یادوي، مګر د محکمې په حکم کې استثنا شته. چاپي رسنۍ ثبت ته اړتیا لري. راډیو او ټلوېزیون عموماً جواز او فریکونسي غواړي، او امتیاز لرونکی او د خپرونې مشر ټاکلي مسؤلیتونه لري. د رسمي چوکاټ له مخې شکایتونه د رسنیو ارزونې کمېسیون او بیا محکمې ته تللای شي. د اطلاعاتو او کلتور وزارت د عامه رسنیو قانون، معلوماتو ته د لاسرسي قانون او د چاپ حق قانون اړوند مواد هم خپروي. د دې احکامو عملي اغېز د طالبانو د بالفعل نظام لاندې نامعلوم دی، په ځانګړي ډول د نیوکو، لاریونونو، د ښځو د حقونو، امنیت، اقتصادي شرایطو او زدهکړې په اړه. د اطلاعاتو او کلتور وزارت، چې عموماً MoIC بلل کېږي، د رسنیو پالیسي، جوازونو، خپرونو او اړوندې ادارې چارې سمبالوي. د خپرونو مرستیالي او ولایتي د اطلاعاتو او کلتور ریاستونه اړوندې دندې لري. پر رسنیو اغېز لرونکې نورې ادارې د طالبانو د رسنیو د سرغړونو کمېسیون، د افغانستان راډیو ټلوېزیون (RTA)، د باختر خبري اژانس، د مخابراتو او معلوماتي ټکنالوژۍ وزارت، د افغانستان د مخابراتو تنظیم اداره، د استخباراتو عمومي ریاست او د امر بالمعروف او نهي عن المنکر وزارت دي. RTA د MoIC تر چتر لاندې ملي دولتي راډیو او ټلوېزیون دی. د شته شواهدو له مخې افغانستان د رسنیو خپلواکه اغېزمنه تنظیموونکې اداره، ملي محتسب یا د ژورنالېستانو د ساتنې او شکایت باوري نظام نه لري. ژورنالېستان او د رسنیو کارکوونکي له ناڅرګندو قواعدو، مخکېني سانسور، ځانسانسورۍ، له بهرنیو یا د کډوالۍ رسنیو سره د اړیکو فشار، پوښتنو، نیولو، تاوتریخوالي او مالي یا اداري بندیزونو سره مخ دي. ژوندۍ سیاسي خپرونې او ځینې سیاسي یا اقتصادي پروګرامونه محدود شوي دي. له مرکې کوونکو څخه ښايي مخکېنی تصویب وغوښتل شي. د 2021 د اګست له 15 څخه د 2024 د سپتمبر تر 30 پورې، په افغانستان کې د ملګرو ملتونو مرستندویه پلاوي او د ملګرو ملتونو د بشري حقونو عالي کمېشنرۍ 336 ژورنالېستان او د رسنیو کارکوونکي ثبت کړي چې د سرغړونو اغېز پرې شوی و؛ پکې 256 خپلسري نیونې یا توقیفونه، 130 د شکنجې یا ناوړه چلند پېښې او 75 ګواښونه یا د وېرولو کړنې شاملې وې. د افغانستان د ژورنالېستانو او رسنیو مرکز د 1404 لمریز کال په اوږدو کې، چې د 2025 د مارچ له 18 څخه د 2026 د مارچ تر 17 پورې و، لږ تر لږه د 207 سرغړونو راپور ورکړ. ښځې د حجاب او د مخ پټولو، د محرم غوښتنو، ترانسپورت، ساحوي کار او عامه څرګندېدو په اړه له نورو محدودیتونو سره مخ دي. د ښځو غږونه او په خبري غونډو کې ګډون کله ناکله بند شوي دي. یونسکو په 2025 کې راپور ورکړ چې له 80% څخه زیاتو ښځینه ژورنالېستانو خپلې دندې له لاسه ورکړې دي. خطرونه د جنسیت، موضوع او عامه لیدل کېدو له مخې توپیر لري؛ نو عامه څرګندېدل یا خپرونه د خوندیتوب شواهد مه ګڼئ. خپرونې لا هم د خبرونو او ساعتتېرۍ مهمه عملي سرچینه ده. د 2025 په فبرورۍ کې MoIC د 470 فعالو رسنیو راپور ورکړ: 84 ټلوېزیوني مرکزونه، 273 راډیويي مرکزونه، 57 خبري اژانسونه او 52 چاپي رسنۍ. دا شمېرې ادارې راپور کړې او خپلواکه تایید شوې نه دي. خصوصي راډیو او ټلوېزیون د RTA تر څنګ فعالیت کوي، خو د جواز، منځپانګې کنټرول او ځنډولو له خطرونو سره مخ دي. راډیو په ځانګړي ډول هلته ګټوره ده چې برېښنا، انټرنېټ، د وسیلو مالکیت، سواد یا د پېرلو توان د نورو رسنیزو لارو مخه نیسي. د ښځو له خوا جوړې شوې راډیويي پروژې په داسې حالاتو کې عملي او نسبتاً خوندي لاره کېدای شي چې مستقیم عامه ګډون محدود وي. د خپلواک سیمهییز خپرېدونکي خدمت یا په ټول هېواد کې د ثابت سټریمینګ تضمین باوري شواهد نشته. خلک سپوږمکۍ ټلوېزیون، انلاین ویډیو، YouTube او ټولنیزې شبکې هغه مهال کاروي چې د اړیکې چټکتیا، برېښنا، وسایل، انټرنېټ چمتوکوونکي او د پیسو ورکولو لارې اجازه ورکوي. د ملګرو ملتونو د شته راپورونو له مخې د YouTube منځپانګې جوړوونکي له 2022 راهیسې جواز ته اړتیا لري؛ د درېیو کلونو لپاره 4,000 AFN فیس او 10,000 AFN ضمانت راپور شوی. اوسني فیسونه او پلي کېدل باید په سیمه کې وکتل شي، ځکه اداري کړنلارې بدلېدای شي. ټولنیزو رسنیو ته لاسرسی ثابت نه دی او قانوني او شخصي خطرونه لري. TikTok او څو لوبغاړو PUBG د 2022 د اپرېل په 21 منع شول. د Facebook د محدودولو اعلان شوی و، او په 2025 اکتوبر کې د Instagram، Facebook او Snapchat اغېزمنو محدودیتونو اسناد ثبت شول. که یو پلاتفورم له تخنیکي پلوه هم کار کوي، د حساب څارنه، د استخباراتو عمومي ریاست یا د اخلاقو د پولیسو پام، د شخصي معلوماتو افشا کول، توقیف او ځانسانسوري پر کارونه اغېز کولای شي. د پلاتفورم د محدودیتونو یا د رسنیو اړوند امنیتي اقدام لپاره په افغانستان کې خپلواکه د استیناف یا جبران باوري اداره نشته. مجازي خصوصي شبکه یا بله د بندیز ماتولو لاره خوندي یا د قانون له مخې باوري حل نه دی. د اړیکو پرې کېدل هممهاله پر خبرونو، انلاین ویډیو، بېړنیو اړیکو او عامه ګډون اغېز کولای شي. Access Now په 2025 کې څلور بندښتونه ثبت کړل چې په سیمهییزه یا ملي کچه یې تر 43 میلیونو ډېر کسان اغېزمن کړل؛ پکې د انټرنېټ، ټیلیفون، ډیجیټلي اړیکو، فایبر او وایفای ګډوډي او د هېواد په کچه یو بشپړ بندښت شامل وو. کلیوالي او بېوزله ټولنې عموماً د ښارونو په پرتله کمزوری لاسرسی لري. واقعي لګښتونه کېدای شي وسیله، برېښنا، موبایل ډاټا، وایفای یا فایبر، ترانسپورت، جواز، ضمانت او اختیاري ګډون رانغاړي. چمتوکوونکي، تعرفې، د جواز فیسونه، ضربالاجلونه او د ولایتونو پلي کول یو شان یا په دوامداره توګه مستند نه دي. د ځوانانو رسنیز لاسرسی پر عمر، جنسیت، استوګنځي، عاید، برېښنا، سواد، وسایلو او شبکې پوښښ پورې تړلی دی. د زدهکړې، کار او تګ راتګ محدودیتونو له امله نجونې او ښځې ښايي تر نورو پر راډیو، سپوږمکۍ ټلوېزیون او د انلاین زدهکړې رسنیو ډېرې تکیه وکړي. Begum Radio، Begum TV او Tabasum د ښځو او نجونو لپاره مستند عملي بدیلونه دي. د شته څېړنو له مخې افغانستان د ماشومانو او ځوانانو لپاره په ټول هېواد کې یو واحد او په خپلواکه توګه د پلي کېدو وړ رسنیز خوندیتوب چوکاټ نه لري. کله چې ماشومان په راپور یا انلاین منځپانګه کې وي، د یونیسف لارښوونې د هویت، کرامت او چاپېریال ساتنه، باخبره رضایت او د مخنیوي وړ زیان د کمولو غوښتنه کوي. د تلیفوني ګډون، ټولنیزې راډیو، سیمهییز راپور ورکولو، مطبوعاتي ټولنو، ډیجیټلي خپرولو او د خلکو د نظر له لارې ګډون ممکن دی، خو سانسور، څارنه، د تګ راتګ محدودیتونه، جنسیتي قواعد، نیول او تاوتریخوالی د دغو لارو خوندي کارونه په شدیده توګه محدودوي. د سرچینو او ګډونوالو د هویت، د فایلونو د معلوماتو، د اړیکې لارو او د وسایلو جلاوالي ته ځانګړې پاملرنه پکار ده. دلته بیان شوي شرایط د 2026 د سپتمبر په 4مه څېړل شویو معلوماتو ته اشاره کوي؛ محلي حکمونه، د پلاتفورم لاسرسی، د شبکې شتون او پلي کېدل ژر بدلېدای شي.
رسنۍ په افغانستان کې
په افغانستان کې رسنۍ ورځپاڼې، راډیو، ټلوېزیون، انلاین ویډیو او ټولنیزې شبکې رانغاړي، خو لاسرسی او د خپرونې خپلواکي د ځای، جنسیت، عاید، اړیکې او سیاسي حساسیت له مخې په څرګند ډول توپیر لري. د ډلهییزو رسنیو رسمي قانون د بیان، معلوماتو او د سرچینې د محرمیت اړوند حقونه برابروي، په داسې حال کې چې د طالبانو بالفعل قواعد سانسور، څارنه او د انتقادي راپور ورکولو جدي خطرونه رامنځته کوي. راډیو، سپوږمکۍ ټلوېزیون او له انټرنېټ پرته شریکول هلته مهم دي چې برېښنا، سواد یا انټرنېټ محدود وي؛ د پلاتفورم لاسرسی هم له باوري خبرتیا پرته بدلېدای شي.
VivAVia can make mistakes. Check important information.

