Gjuhët në Shqipëri

Shqipja është gjuha zyrtare e Shqipërisë dhe gjuha kryesore që përdoret në jetën publike. Emri vendas i gjuhës (shqip) përdoret edhe në shprehjen “gjuha shqipe”, që do të thotë gjuha e Shqipërisë. Shqipja përbën degën e vet në familjen e gjuhëve indo-evropiane. Ajo nuk është formë e një gjuhe fqinje sllave, greke ose romane. Gjuha ka dy grupime kryesore tradicionale dialektore, gegërishten dhe toskërishten. Shqipja standarde bazohet kryesisht në tiparet e toskërishtes dhe përdoret në arsim, komunikimin zyrtar dhe shumicën e shkrimeve formale. Shqipja përdor një alfabet me bazë latine, me kombinime shkronjash që përfaqësojnë tinguj të veçantë. Nxënësit përfitojnë nëse mësojnë herët alfabetin dhe shqiptimin, sepse drejtshkrimi përgjithësisht lidhet ngushtë me tingullin. Njerëzit mund të flasin variante rajonale në shtëpi, ndërsa në situata formale përdorin shqipen standarde. Ndryshimet në theks dhe fjalor janë normale dhe nuk do të thonë se shqipja e një folësi është e pavlefshme. Komunitetet e njohura të pakicave ruajnë gjuhë të tilla si greqishtja dhe disa gjuhë të tjera rajonale të pakicave. Situata gjuhësore vendase ndryshon sipas komunitetit dhe pjesës së vendit. Gjuhët e huaja mësohen në arsim dhe janë të dobishme në turizëm, biznesin ndërkombëtar, studime dhe migrim. Anglishtja dhe gjuhë të tjera evropiane mund të dëgjohen, por ato nuk e zëvendësojnë shqipen për shumë detyra zyrtare dhe të përditshme. Një nxënës nuk ka nevojë për gramatikë të përsosur para se të flasë. Një bazë me përshëndetje, numra, drejtime, fjalor për blerje, shkollë, shëndet dhe punë mund ta përmirësojë shpejt pavarësinë.