بلایا در ارمنستان

زمین‌لرزه‌ها مهم‌ترین خطر طبیعی گسترده‌مقیاس در ارمنستان هستند. لرزش شدید می‌تواند به ساختمان‌ها، جاده‌ها، خطوط برق، سامانه‌های آب و شبکه‌های ارتباطی آسیب برساند. ایمنی ساختمان هنگام زمین‌لرزه اهمیت زیادی دارد. سازه‌های قدیمی، poorly maintained یا ساختمان‌هایی که بدون رعایت اصول فنی تغییر داده شده‌اند، ممکن است نسبت به ساختمان‌هایی که با درنظرگرفتن خطر لرزه‌ای طراحی و نگهداری شده‌اند آسیب‌پذیرتر باشند. زمین‌لغزش‌ها و ریزش سنگ می‌توانند دامنه‌های کوهستانی، مسیرهای جاده‌ای و سکونتگاه‌های نزدیک به زمین ناپایدار را تحت تأثیر قرار دهند. باران شدید، ذوب برف، فرسایش، ساخت‌وساز و زمین‌لرزه‌ها می‌توانند خطر را افزایش دهند. سیل ممکن است در نزدیکی رودخانه‌ها، جویبارها، کانال‌های زهکشی و مناطق کم‌ارتفاع رخ دهد. ذوب سریع برف، بارش شدید یا بسته‌شدن مسیرهای زهکشی می‌تواند حتی در مکان‌هایی که سیلاب‌های بزرگ معمول نیستند، سطح آب را به‌سرعت بالا ببرد. آتش‌سوزی‌های طبیعی و علفزارها ممکن است در هوای گرم، خشک یا بادی گسترش پیدا کنند. زمین‌های روستایی، جنگل‌ها، مزارع، خانه‌های حاشیه سکونتگاه‌ها و جاده‌هایی که از میان پوشش گیاهی خشک می‌گذرند، ممکن است در معرض خطر باشند. طوفان‌های زمستانی، برف سنگین، یخ، گرما، خشکسالی و تگرگ نیز می‌توانند زندگی روزمره را مختل کنند. جاده‌های کوهستانی ممکن است ناامن شوند و برق، گرمایش، آب، کشاورزی و حمل‌ونقل تحت تأثیر قرار گیرند. سامانه اضطراری عمومی ارمنستان شامل حفاظت مدنی، خدمات امداد و نجات، امدادگران پزشکی، پلیس، مقام‌های محلی و اپراتورهای خدمات عمومی است. فعالیت آن‌ها ممکن است شامل هشدار، تخلیه، نجات، اطفای حریق، کمک‌های اولیه، اسکان موقت و بازگرداندن خدمات ضروری باشد. هشدارها و دستورالعمل‌ها ممکن است از طریق اطلاعیه‌های رسمی، ارتباطات تلفن همراه، تلویزیون، رادیو، مقام‌های محلی یا افراد نزدیک به دست مردم برسند. برق و شبکه‌های تلفن همراه ممکن است در رویدادهای جدی از کار بیفتند؛ بنابراین خانوارها نباید فقط به یک روش ارتباطی وابسته باشند. آمادگی نمی‌تواند از وقوع بلا جلوگیری کند، اما می‌تواند سردرگمی و آسیب‌دیدگی را کاهش دهد. داشتن محل تجمع امن، لوازم اولیه، آگاهی از خروجی‌ها و توجه به دستورهای رسمی هم در شهرها و هم در روستاها مفید است.