بلایای طبیعی و وضعیت اضطراری دَر اَرمنستان

زمین‌لرزه مهم‌ترین خطر طبیعیِ گسترده در اَرمنستان است. لرزش شدید می‌تواند به ساختمان‌ها، جاده‌ها، خطوط برق، سامانه‌های آب و شبکه‌های ارتباطی آسیب بزند. ایمنی ساختمان هنگام زمین‌لرزه اهمیت زیادی دارد. سازه‌های قدیمی، بد نگهداری‌شده یا غیراصولی تغییر داده‌شده ممکن است از ساختمان‌هایی که با توجه به خطر لرزه‌ای طراحی و نگهداری شده‌اند آسیب‌پذیرتر باشند. زمین‌لغزش و ریزش سنگ ممکن است دامنه‌های کوه، مسیر جاده‌ها و سکونتگاه‌های نزدیک زمین ناپایدار را درگیر کند. باران شدید، ذوب برف، فرسایش، ساخت‌وساز و زمین‌لرزه می‌توانند خطر را بیشتر کنند. سیل ممکن است نزدیک رودخانه‌ها، جویبارها، مسیرهای آب‌رو و زمین‌های پست رخ دهد. ذوب سریع برف، باران شدید یا گرفتگی آب‌رو می‌تواند باعث بالا آمدن سریع آب شود، حتی جاهایی که سیل بزرگ رایج نیست. آتش‌سوزی جنگل و علفزار ممکن است در هوای گرم، خشک یا بادی گسترش یابد. زمین‌های روستایی، جنگل‌ها، کشتزارها، خانه‌های حاشیهٔ سکونتگاه‌ها و جاده‌های میان پوشش گیاهی خشک در معرض خطرند. طوفان زمستانی، برف سنگین، یخ، گرما، خشکسالی و تگرگ هم می‌توانند زندگی روزمره را مختل کنند. جاده‌های کوهستانی ممکن است ناامن شوند و برق، گرمایش، آب، کشاورزی و رفت‌وآمد آسیب ببینند. سامانهٔ عمومی اضطراری اَرمنستان شامل حفاظت مدنی، خدمات نجات، امدادگران پزشکی، پلیس، مقام‌های محلی و گردانندگان خدمات شهری است. کارشان ممکن است هشدار، تخلیه، نجات، خاموش کردن آتش، کمک‌های اولیه، سرپناه موقت و بازگرداندن خدمات ضروری را دربر بگیرد. هشدارها و دستورها ممکن است از راه اعلامیه‌های رسمی، ارتباط همراه، تلویزیون، رادیو، مقام‌های محلی یا افراد نزدیک برسند. هنگام رویداد جدی ممکن است برق و شبکه‌های همراه از کار بیفتند؛ پس خانواده‌ها نباید تنها به یک راه ارتباطی تکیه کنند. آمادگی جلوی بلا را نمی‌گیرد، اما می‌تواند سردرگمی و جراحت را کم کند. محل امنی برای قرار، لوازم پایه، آگاهی از خروجی‌ها و توجه به دستورهای رسمی در شهر و روستا مفیدند.