Ermenistan'da Doğa

Ermenistan Ermeni Yaylaları'nda yer alır ve arazisinin büyük bölümü dağlıktır. Büyük yükselti farkları, görece küçük bir ülke içinde serin zirveler, açık otlaklar, kayalık yamaçlar, verimli vadiler ve kurak alanlar oluşturur. Su, birçok Ermeni ekosistemini birbirine bağlar. Kar ve yağmur kaynakları, akarsuları, nehirleri, baraj göllerini, sulak alanları ve ülkenin en büyük gölü olan, doğal ve ekonomik bakımdan önemli Sevan Gölü'nü besler. Ormanlar başlıca kuzeyde ve kuzeydoğuda yoğunlaşır; başka yerlerde de ağaçlık alanlar bulunur. Bitki ve hayvanlara barınak sağlar, toprağı yerinde tutar, suyu depolar ve yürüyüşle dinlenmeye elverişli yerler sunar. Açık araziler de aynı ölçüde önemlidir. Çayırlar, bozkırlar, yarı çöller, kayalıklar ve yüksek dağ habitatları ormanlarda yaşayamayan türleri destekler; mevsimlik otlaklar kırsal toplulukların hayvancılığına da katkı verir. Ermenistan'ın yaban hayatı memelileri, kuşları, sürüngenleri, böcekleri, balıkları ve pek çok yerli bitkiyi içerir. Bazı türlerin yaşam alanları küçük veya hassastır; bu nedenle rahatsız edilme, avlanma, toplama, kirlilik ve denetimsiz gelişme uzun süreli zarara yol açabilir. Korunan alanlar arasında millî parklar, devlet koruma alanları, doğal yaşam koruma alanları ve yönetilen diğer doğal bölgeler bulunur. Kuralları farklıdır; bazıları sıkı korumaya öncelik verirken bazıları belirlenmiş bölgelerde dinlenmeye, eğitime, geleneksel kullanıma veya turizme de izin verir. Doğa; çöp, su kullanımı, arazi bozulması, yangınlar, madencilik, inşaat, kaçak kesim ve iklim değişikliğinden baskı görür. Bu baskılar çoğunlukla birbiriyle etkileşir; dolayısıyla bir nehri, ormanı veya otlağı korumak yakındaki yerleşimlere ve ekonomik faaliyetlere de dikkat etmeyi gerektirir. Doğa ayrıca yürüyüş, yaban hayatını gözlemleme, çevre eğitimi, sorumlu turizm ve yerel ürünler için olanaklar sağlar. Patikalara, su kaynaklarına, yaşam alanlarına ve toplulukların ihtiyaçlarına birlikte saygı gösterildiğinde bu yararlar daha uzun süre devam eder.