Strafrecht in Oostenriek

Het Oostenriekse strafrecht maakt onderscheid tussen de regels over strafbare feite en straffen en de regels over de strafprocedure. Belangrieke strafbepalingen staon in het strafwetboek (Strafgesetzbuch (StGB)); daarnaast bestaon d'r bieëzondere strafvoorschrifte. Allein gedrag dat wettelik vastgelegd is en aan de betrokke persoon toegerekend kan waere, is strafbaar. Afhankelik van het feit kinne opzet, nalatigheid, rechtvaardigingsgronde en persoonlike verantwoordelikheid beslissend zien. Ein strafproces kan beginne met ein aangifte, waarneminge van de politie of andere aanwiezinge. De criminele politie verzamelt in principe bewies onder leiding van de openbaar aanklager, die over het verdere verloop van het proces beslist. Ein beschuldigde persoon geldt allein door ein verdenking neet es schuldig. Die persoon mag zwiege, ein verdediging inschakele en mót over belangrieke verwijte en rechte geïnformeerd waere. Slachtoffers kinne in het proces eigen rechte höbbe. Dao höre, afhankelik van de situatie, informatie, bescherming, begeleiding en de mogelikheid bieë om bepaalde aansprake die oet het feit voortkómme, geldend te make. Neet ieder onderzoek leidt tot ein hoofdzitting. Mogelik zien onder andere stopzetting, ein diversionele afhandeling of ein aanklacht bieë het bevoegde strafgerecht. Bieë ein diversie kan ein strafproces onder bepaalde voorwaarden zonder ein gewone veroordeling beëindig waere. Dat kan aan voorwaarden of prestaties gekoppele zien en vereist ein passende juridische en feitelike situatie. De rechtbank beoordeelt in ein hoofdzitting de bewiese en de schuld. Rechtsmiddele make ein controle van bepaalde beslissinge mogelik, maar vervange gein tieëdige verdediging en zorgvuldige dokumentatie.