بنگلاديش ۾ اميگريشن قانون

لاڳاپيل ضابطا ٻين ڳالهين سان گڏ Foreigners Act 1946، Registration of Foreigners Act 1939 ۽ ان جا 1966 جا ضابطا، ۽ Passport Act 1920 تي ٻڌل آهن. اصولي طور پرڏيهي شهري اهو آهي جنهن وٽ بنگلاديشي قوميت نه هجي. آئين جو آرٽيڪل 31 بنگلاديش ۾ هر شخص کي قانوني تحفظ جو حق ڏئي ٿو. ساڳئي وقت رياست داخلا، روانگي، رهائش، اچ وڃ، رپورٽنگ، حياتياتي سڃاڻپ جي رجسٽريشن، طبي جاچ ۽ ڪجهه سرگرمين کي محدود يا ضابطي ۾ آڻي سگهي ٿي. DIP ويزا، NVR، سرحد تي جاري ٿيندڙ ويزا (Visa on Arrival)، ٽرانزٽ پرمٽ، نڪرڻ جي اجازت ۽ رهائش جي درجي ۾ ڪجهه تبديلين کي سنڀالي ٿو. NVR جو مطلب ويزا کان سواءِ داخلا جي حيثيت (No Visa Required) آهي ۽ اهل ماڻهن لاءِ داخلا ۽ رهائش آسان ڪري ٿو. بنگلاديشي سفارتي مشن ملڪ کان ٻاهر ويزا جاري ڪن ٿا. سرحدي داخلا جو ادارو داخلا ۽ روانگي جو فيصلو ڪري ٿو. گهرو وزارت اميگريشن ۽ ويزا پاليسي مقرر ڪري ٿي؛ پوليس جي سيڪيورٽي شاخ (Special Branch) رجسٽريشن ۽ سيڪيورٽي جاچ ڪري سگهي ٿي. بنگلاديش وحداني رياست آهي، پر بندرگاهه، هوائي اڏي، اداري ۽ انفرادي ڪيس موجب عملي ڪارروائي مختلف ٿي سگهي ٿي. ويزا رڳو ان جي درجي ۾ شامل رهائش ۽ سرگرمي جي اجازت ڏئي ٿي. سياحتي ويزا عام طور وڌ ۾ وڌ ٽن مهينن جي رهائش ڏئي ٿي ۽ روزگار جي اجازت نٿي ڏئي. ڪاروباري ويزا وڌ ۾ وڌ هڪ سال تائين صحيح ٿي سگهي ٿي، عام طور هر داخلا تي 90 ڏينهن کان وڌيڪ رهڻ جي اجازت نٿي ڏئي ۽ روزگار جي اجازت به نٿي ڏئي. شاگرد ويزا لاءِ سرڪاري طور تسليم ٿيل اداري ۾ داخلا ۽ خرچن جا ثبوت گهرجن؛ واڌ پڙهائي پوري ٿيڻ تائين يا وڌ ۾ وڌ پنجن سالن تائين ٿي سگهي ٿي. خانداني ويزا ٻين حالتن سان گڏ بنگلاديشي شهري جي پرڏيهي زال/مڙس يا ٻارن لاءِ آهي. طبي، مذهبي، صحافتي، ثقافتي، راندين ۽ سيڙپڪاريءَ وارن ويزائن جون الڳ گهرجون آهن. ڪم لاءِ پرڏيهي مزدور کي عام طور مناسب ويزا سان گڏ ورڪ پرمٽ گهرجي. شعبي موجب BIDA، BEZA، BEPZA، BHTPA، PPA يا NGO Affairs Bureau منظوري جاري يا جائزو وٺن ٿا. ورڪ پرمٽ جي درخواست عام طور پهرين داخلا کان 15 ڪم وارن ڏينهن اندر جمع ٿيڻ گهرجي. ملازمت ڏيندڙ بدلائڻ وقت موجوده ورڪ پرمٽ رد ڪرڻ، بنگلاديش ڇڏڻ ۽ صحيح ويزا ۽ نئين پرمٽ سان ٻيهر داخل ٿيڻ ضروري آهي. سياحتي، ڪاروباري، شاگرد يا خانداني ويزا تي ڪم ڪرڻ سان اميگريشن حيثيت خطري ۾ پئجي سگهي ٿي. Visa on Arrival رڳو ڪجهه سرحدي داخلا هنڌن تي جاري ٿئي ٿي ۽ عام طور هڪ ڀيري داخلا سان وڌ ۾ وڌ 30 ڏينهن لاءِ هوندي آهي. دعوت نامو يا ٻيو ثبوت، هوٽل جي ڄاڻ، واپسيءَ جي اڏام ۽ ڪافي مالي وسيلن جا ثبوت گهري سگهجن ٿا. اهليت قوميت، داخلا جي مقصد، بنگلاديشي سفارتي مشن جي دستيابي ۽ سرڪاري منظوري سميت ٻين ڳالهين تي دارومدار رکي ٿي. ٽرانزٽ بابت سرڪاري ڄاڻ ۾ تضاد آهي: ڪٿي 72 ۽ ڪٿي 96 ڪلاڪ لکيل آهن؛ سفر کان اڳ ذميوار سرحدي اداري يا سفارتي مشن کان حد پڪ ڪريو. داخلا کان پوءِ ويزا جو درجو بدلائڻ عام طور منع آهي، پر ڪجهه Visa-on-Arrival ڪيسن ۾ واضح اجازت آهي. درخواست عام طور آن لائين ويزا درخواست نظام (MRV) ذريعي تيار ڪري ڇاپي وڃي ٿي، پوءِ پاسپورٽ، مددگار دستاويزن ۽ فيس سان ذميوار ويزا آفيس يا سفارتي مشن ۾ جمع ٿئي ٿي. پاسپورٽ عام طور گهٽ ۾ گهٽ ڇهه مهينا صحيح هئڻ گهرجي. فيسون قوميت، reciprocity ضابطن ۽ ٻه طرفي معاهدن تي دارومدار رکن ٿيون ۽ انڪار کان پوءِ پاڻمرادو واپس نٿيون ٿين. جعلي دستاويز يا بيان سبب انڪار، ڪيترن سالن جي داخلا پابندي يا فوجداري نتيجا ٿي سگهن ٿا. رجسٽريشن جون ذميواريون ويزا، قوميت ۽ رهائش جي مدت موجب بدلجن ٿيون. Visa Policy 2026 چوي ٿي ته گهٽ ۾ گهٽ 90 ڏينهن صحيح ويزا رکندڙ هندستاني ۽ پاڪستاني شهرين کي داخلا کان 14 ڏينهن اندر رجسٽر ٿيڻ گهرجي. پر Special Branch جو الڳ صفحو 90 ڏينهن کان وڌيڪ صحيح ويزا رکندڙ ڪيترن پرڏيهي شهرين لاءِ ست ڏينهن جي مهلت ٻڌائي ٿو ۽ ڪجهه درجن کي استثنا ڏئي ٿو. هن تضاد سبب داخلا کان اڳ ذميوار اداري کان موجوده مهلت پڇڻ گهرجي. جتي رجسٽريشن لاڳو ٿئي، اتي پتو، رهائش جي تبديلي، سڃاڻپ جا تفصيل ۽ فارم رپورٽ ڪرڻا پئجي سگهن ٿا. ويزا ختم ٿيڻ کان گهٽ ۾ گهٽ 15 ڏينهن اڳ واڌ جي درخواست ڏيو. ختم ٿيڻ کان پوءِ عام فيسون پهرين 15 ڏينهن لاءِ روزانو 1,000 BDT، 90هين ڏينهن تائين روزانو 2,000 BDT ۽ ان کان پوءِ روزانو 3,000 BDT آهن؛ Foreigners Act هيٺ ڪارروائي به ٿي سگهي ٿي. حادثي، قدرتي آفت يا اڏام رد ٿيڻ جهڙين ڪجهه اڻٽر حالتن ۾ استثنا ٿي سگهن ٿا. طبي يا معتبر انساني بنيادن تي گهرو وزارت فيس معاف يا گهٽائي سگهي ٿي. بئنڪ ۾ ادائيگي کان پوءِ ستن ڏينهن تائين روانگي جي اجازت ملي سگهي ٿي، ۽ ويزا کان وڌيڪ رهائش پاسپورٽ ۾ درج ٿي سگهي ٿي. NVR ٻاهر رهندڙ اهل بنگلاديشي شهرين، بنگلاديشي نسل جي ماڻهن ۽ بنگلاديشي شهرين جي زال/مڙس ۽ ٻارن لاءِ داخلا ۽ رهائش آسان ڪري ٿو. NVR نه بنگلاديشي قوميت آهي ۽ نه مستقل آبادڪاريءَ جو پاڻمرادو حق. موجوده فيس 80 آمريڪي ڊالر ڄاڻايل آهي؛ سيڙپڪارن لاءِ ٻين ڳالهين سان گڏ 100,000 آمريڪي ڊالر جي اهل سيڙپڪاري ۽ لاڳاپيل سيڙپڪاري اداري جو سرٽيفڪيٽ گهربل آهي. بنگلاديش ۾ مستقل آبادڪاري لاءِ عام ويزا يا مرڪزي پناهگير سڃاڻپ اداري ۽ رسمي پناهگير حيثيت واري عام قانوني طريقيڪار موجود ناهي. روهنگيا لاءِ ميانمار مان زبردستي بي گهر ڪيل ماڻهن (Forcibly Displaced Myanmar Nationals (FDMN)) جي حيثيت بنيادي طور انتظامي طور Refugee Relief and Repatriation Commissioner، سيڪيورٽي ادارن ۽ UNHCR جي سهڪار سان، خاص ڪري ڪاڪس بازار ۽ بهاشان چار ۾ سنڀالي وڃي ٿي. دستياب ڄاڻ موجب ٻين پناهگيرن کي عام طور رسمي رجسٽريشن يا پناهگير درخواست ذريعي رهائشي پرمٽ نٿو ملي. ان هوندي به بين الاقوامي قانون جو عدم واپسيءَ وارو اصول (non-refoulement) لاڳو ٿي سگهي ٿو؛ ملڪي عملدرآمد ۽ مخصوص قانوني چارہ جوئي انفرادي ڪيس تي دارومدار رکن ٿا. حڪومت Citizenship (Temporary Provisions) Order 1972 جي آرٽيڪل 4A هيٺ مقرر شرطن سان مستقل آبادڪاريءَ جو حق ڏئي سگهي ٿي. لاڳاپيل سرٽيفڪيٽن لاءِ ادارا ٻين شين سان گڏ بنگلاديش مان درخواست، پاسپورٽ، تصويرون، حلف نامو، امتحان ۽ سيڙپڪارن لاءِ BIDA جي رپورٽ گهرن ٿا. گهٽ ۾ گهٽ سيڙپڪاري، فيس ۽ ڪارروائيءَ جي مدت بابت سرڪاري ڄاڻ ۾ تضاد آهي: هڪ موجوده جدول 75,000 آمريڪي ڊالر، 15,000 BDT ۽ رپورٽن کان پوءِ ڇهه ڪم وارا ڏينهن ٻڌائي ٿو؛ ٻيو صفحو 7,000 BDT ۽ 90 ڪم وارا ڏينهن. تنهنڪري مستقل حيثيت پاڻمرادو نٿي ملي. قوميت نسل، قدرتي شهريت، شادي، خاص سيڙپڪاري يا خاص خدمتن سميت مختلف رستن سان حاصل ٿي سگهي ٿي. طريقي موجب قانوني گهرجن ۾ رهائش جا عرصا، سٺو ڪردار، بنگاليءَ جي مناسب ڄاڻ، جمهوريه ۾ رهڻ يا خدمت ڪرڻ جو ارادو، ۽ سرڪاري جائزو ۽ اختياري فيصلو شامل ٿي سگهن ٿا. قدرتي شهريت لاءِ 12 مهينا لڳاتار رهائش ۽ گذريل ستن سالن ۾ ڪُل چار سالن جي رهائش ڄاڻايل آهي. شادي ۽ سيڙپڪار طريقي بابت سرڪاري خدمتن ۾ ڄاڻ، فيسون ۽ مدتون مختلف آهن؛ درخواست کان اڳ گهرو وزارت کان پڪ ڪريو. DIP جي هدايت موجب ويزا جو فيصلو آخري ٿي سگهي ٿو؛ جائزو ڪيل ذريعن ۾ هر ويزا انڪار لاءِ الڳ قانوني اپيل جو طريقو نه مليو. سوال ۽ شڪايت سفارتي مشن، DIP، گهرو وزارت يا سرڪاري شڪايت چينل GRS ذريعي اٿاري سگهجن ٿا. گرفتاريءَ ۾ قانوني بنياد موجب ترت پوليس يا مئجسٽريٽ آڏو پيش ڪرڻ يا حوالي ڪرڻ جون خاص ذميواريون لاڳو ٿين ٿيون. ماڻهن کي ڪنٽرول ڪرڻ ۽ ملڪ مان ڪڍڻ جا وسيع اختيار آهن؛ انڪار، گرفتاري، ملڪ بدر ڪرڻ جي ڌمڪي يا غير واضح اميگريشن حيثيت هجي ته جلد بنگلاديش ۾ پيشه ور قانوني صلاح وٺو.