Religia na Białorusi

Życie religijne na Białorusi odzwierciedla wielowiekowy kontakt między chrześcijaństwem wschodnim i zachodnim oraz obecność kilku społeczności mniejszościowych. Wiara, tożsamość kulturowa i aktywne uczestnictwo nie zawsze się pokrywają. Prawosławna świątynia (tserkov) jest największą i najbardziej widoczną tradycją religijną. Prawosławne nabożeństwa obejmują ikony, świece, śpiew oraz bogaty cykl świąt i postów. Wspólnoty rzymskokatolickie są szczególnie ważne w niektórych rodzinach i zachodnich regionach. Lokalne określenie kościół katolicki (kostel) odróżnia go od cerkwi prawosławnej. Chrześcijaństwo protestanckie ma na Białorusi wspólnoty o historycznym rodowodzie i współczesnej działalności. Zbory różnią się stylem nabożeństw, organizacją, muzyką i znaczeniem przypisywanym Pismu Świętemu. Społeczności żydowskie były niegdyś ważną częścią życia wielu białoruskich miasteczek i miast. Holokaust zniszczył znaczną część tego świata, ale żydowskie dziedzictwo, pamięć, cmentarze, synagogi i życie wspólnotowe nadal mają znaczenie. Społeczność Tatarów Lipka (Lipka Tatars) jest głęboko związana z życiem muzułmańskim w regionie. Inne wspólnoty religijne i duchowe również są częścią różnorodności kraju. Wiele osób jest świeckich, niepewnych co do swoich przekonań, prywatnie duchowych albo związanych z religią głównie poprzez rodzinne ceremonie i święta. Dlatego nierozsądne jest wyciąganie wniosków o osobistej wierze na podstawie imienia, miejsca urodzenia lub pochodzenia etnicznego. Chrzty, śluby, pogrzeby, praktyki upamiętniania, Wielkanoc, Boże Narodzenie i odwiedzanie grobów mogą łączyć tradycje religijne i rodzinne. Daty i zwyczaje mogą różnić się między wspólnotami. Instytucje religijne działają w szerszym środowisku prawnym i politycznym. Praktyczna swoboda, widoczność publiczna i relacje z władzami mogą nie być takie same dla każdej wspólnoty.