Samenleven in België

Samenleven in België wordt opgebouwd door alledaags contact. Buren, klasgenoten, collega’s, winkeliers, vrijwilligers en medewerkers van openbare diensten bepalen allemaal mee of een plaats gastvrij en veilig aanvoelt. De Belgische samenleving omvat sterke lokale en regionale identiteiten, evenals mensen met familiewortels over de hele wereld. Iemand kan zich tegelijk verbonden voelen met een gemeente, taalgemeenschap, regio, godsdienst, beroep en migratiegeschiedenis. Communicatiestijlen verschillen, maar beleefdheid, betrouwbaarheid, persoonlijke ruimte en respect voor afgesproken tijdstippen zijn nuttige uitgangspunten. Vertrouwen ontstaat vaak geleidelijk door herhaald contact. Taal kan deuren openen of misverstanden veroorzaken. Enkele woorden in de lokale officiële taal gebruiken toont inspanning, terwijl eenvoudige taal en geduldige verduidelijking iedereen helpen. Verenigingen zijn belangrijke ontmoetingsplaatsen. Sportclubs, jeugdgroepen, culturele organisaties, vakbonden, buurtcomités, geloofsgemeenschappen en vrijwilligersprojecten brengen mensen buiten familie en werk met elkaar in contact. Samenwonen en het leven in een buurt vereisen praktische samenwerking over lawaai, afval, gemeenschappelijke ruimtes, huisdieren, parkeren en onderhoud. Lokale regels en afspraken in gebouwen zijn belangrijker dan aannames op basis van een ander land of een andere plaats. Meningsverschillen zijn normaal in een diverse samenleving. Een nuttige reactie maakt onderscheid tussen het concrete gedrag en een oordeel over een volledige taal-, geloofs-, nationaliteits-, leeftijds- of gemeenschapsgroep. Gelijke deelname is niet altijd vanzelfsprekend. Kosten, een handicap, discriminatie, taalbarrières, onbekende procedures en beperkte sociale netwerken kunnen mensen verhinderen om mee te doen. Daarom hebben zowel instellingen als inwoners een rol bij het verbeteren van de toegang.