Communicatie in België

België heeft drie officiële talen: Nederlands, Frans en Duits. Het gebruik ervan hangt sterk samen met taalgebieden en openbaar bestuur; niet elke dienst is overal drietalig. In Vlaanderen wordt voornamelijk Nederlands gebruikt, in Wallonië voornamelijk Frans en in het Duitstalige gebied Duits. Brussel is officieel tweetalig in het Frans en Nederlands, hoewel er in het dagelijks leven veel andere talen te horen zijn. Overheidsdiensten communiceren normaal volgens de regels van hun taalgebied. Formulieren, borden, websites en afspraken kunnen daarom voornamelijk in de plaatselijke officiële taal worden aangeboden. In sommige werkomgevingen, aan universiteiten, in toeristische omgevingen en in internationale kringen wordt Engels goed begrepen, maar het is geen universele vervanging voor de plaatselijke officiële talen. Belangrijke zaken moeten worden bevestigd in een taal die beide partijen begrijpen. Telefoon, e-mail, onlineportalen, brieven en afspraken in persoon worden allemaal gebruikt. Officiële brieven moeten snel worden geopend, omdat ze een verzoek of een actie kunnen bevatten die aandacht vereist. Belgische adressen, namen en plaatsnamen kunnen in verschillende taalvormen voorkomen. Gebruik de officiële vorm die de organisatie vraagt, vooral voor administratie en postbezorging. De communicatiestijl is in praktische situaties vaak beleefd en vrij direct. Een duidelijke begroeting, korte uitleg, relevant document en specifieke vraag leveren meestal betere resultaten op dan een lang verhaal. Als je iets niet goed begrijpt, vraag dan of de spreker langzamer kan spreken, het belangrijkste punt kan opschrijven of de volgende stap kan uitleggen. Bevestig nooit een verplichting en onderteken geen document dat je niet begrijpt.