Αστικό δίκαιο στη Βουλγαρία

Το βουλγαρικό αστικό δίκαιο ανήκει στη ρωμαιογερμανική νομική παράδοση και περιλαμβάνεται σε αρκετούς σημαντικούς νόμους, όχι σε έναν ενιαίο αστικό κώδικα. Διαφορετικές νομοθετικές πράξεις ρυθμίζουν τις ενοχές, τις συμβάσεις, την ιδιοκτησία, τις οικογενειακές σχέσεις, την κληρονομική διαδοχή και τις εμπορικές συναλλαγές. Ο Закон за задълженията и договорите, που συχνά συντομεύεται ως ЗЗД, είναι βασικός νόμος για τις ενοχές και τις συμβάσεις. Ρυθμίζει πώς γεννιούνται οι ενοχές, πώς πρέπει να εκπληρώνονται και τι μπορεί να συμβεί σε περίπτωση μη εκπλήρωσης ή ζημίας. Μια σύμβαση συνάπτεται όταν υπάρχει σύμπτωση νομικά ισχυρών δηλώσεων βούλησης, αλλά δεν απαιτείται η ίδια μορφή για κάθε σύμβαση. Ορισμένες συμφωνίες μπορεί να είναι προφορικές, ενώ σημαντικές συναλλαγές μπορεί να απαιτούν έγγραφο τύπο, συμβολαιογραφική επικύρωση, καταχώριση ή περισσότερα τυπικά βήματα. Τα μέρη έχουν γενικά ελευθερία να διαμορφώνουν μια συμφωνία μέσα στα όρια του νόμου. Αναγκαστικοί κανόνες, η δημόσια τάξη, τα χρηστά ήθη, η προστασία καταναλωτών και τα δικαιώματα τρίτων μπορεί να περιορίζουν όσα μπορεί νόμιμα να απαιτεί μια σύμβαση. Όταν μια υποχρέωση δεν εκπληρώνεται, το άλλο μέρος μπορεί να έχει μέσα έννομης προστασίας, όπως να ζητήσει εκπλήρωση, να λύσει τη σύμβαση όπου επιτρέπεται ή να αξιώσει αποζημίωση. Το διαθέσιμο μέσο εξαρτάται από τη συμφωνία, την παράβαση, τα αποδεικτικά στοιχεία και τους εφαρμοστέους κανόνες. Αστική ευθύνη μπορεί επίσης να προκύψει χωρίς σύμβαση όταν κάποιος προκαλεί παράνομα ζημία σε άλλον. Για μια αξίωση συνήθως πρέπει να αποδειχθούν η σχετική συμπεριφορά, η ζημία, η αιτιώδης συνάφεια και άλλες νόμιμες προϋποθέσεις. Το δίκαιο της ιδιοκτησίας διακρίνει την κυριότητα από τη νομή και από τα περιορισμένα δικαιώματα επί περιουσίας. Οι συναλλαγές ακινήτων απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή, επειδή το ιστορικό τίτλων, τα κτηματολογικά στοιχεία, η καταχώριση, τα βάρη και τα τυπικά έγγραφα μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα. Οι οικογενειακές και κληρονομικές υποθέσεις αποτελούν μέρος του ιδιωτικού δικαίου, αλλά διέπονται από δικούς τους κανόνες. Ο γάμος, η συγγένεια, η διατροφή, η διαδοχή, οι διαθήκες και η διανομή περιουσίας μπορεί να περιλαμβάνουν αναγκαστικές προστασίες που δεν μπορούν απλώς να καταργηθούν με ιδιωτική συμφωνία. Οι αστικές διαφορές συνήθως αρχίζουν με έγγραφη αγωγή ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου και συνεχίζονται με επίδοση στον αντίδικο, αποδεικτικά στοιχεία, ακροάσεις όπου χρειάζονται και έκδοση απόφασης. Η νίκη σε μια υπόθεση και η εκτέλεση της απόφασης είναι ξεχωριστά στάδια, επειδή η αναγκαστική είσπραξη μπορεί να απαιτεί δικαστικό επιμελητή.