Кривично право во Бугарија

Материјалното бугарско кривично право главно е уредено со „Наказателен кодекс“ (Кривичен законик). Тој ги дефинира кривичните дела, облиците на одговорност, можните казни и околностите што може да влијаат врз одговорноста. Кривичната постапка уредува како властите ги утврдуваат фактите и донесуваат одлуки. Постапката може да опфати првична пријава, истражни дејствија, собирање докази, разгледување од обвинителството, судење и разгледување од повисок суд. Полицијата и истражните органи вршат многу задачи поврзани со собирање докази. Обвинителот надгледува или раководи со важни делови од претсудската постапка и одлучува дали доказите се доволни за обвинение пред суд. Судот самостојно одлучува за предметот што му е изнесен. Обвинителството мора да ја докаже кривичната одговорност според бараниот стандард, а обвинетото лице ја ужива претпоставката на невиност. Бугарската постапка користи различни поими за лицето во различни фази. „Обвиняем“ означува лице против кое е формално поднесено обвинение во претсудската фаза, додека „подсъдим“ најчесто се однесува на обвинет чиј кривичен предмет е пред судот што суди. Осомниченото или обвинетото лице има важни права на одбрана. Тие вклучуваат да го разбере обвинението, да користи правен застапник, да предлага или оспорува докази и да добие толкување кога тоа го бара законот. Жртвите може да пријават сомнителни дела и да имаат процесни права на информации, заштита, учество или надомест. Нивната точна улога зависи од делото и фазата на постапката. Доказите може да опфаќаат сведочења, документи, стручни мислења, електронски материјал, физички предмети и процесни записи. Важно е доказите да се соберат законски и сигурно да се зачуваат, бидејќи секое тврдење или приватна снимка нема иста доказна вредност. Казните може да вклучуваат затвор, условна казна, парични казни и други правни последици. Кривичната одговорност се разликува од граѓанскиот надомест, иако истиот настан може да доведе и до кривична постапка и до барање надомест на штета.