Υγεία στη Βουλγαρία

Η Βουλγαρία διαθέτει σύστημα δημόσιας ασφάλισης υγείας παράλληλα με την ιδιωτική πληρωμή και την ιδιωτική ασφάλιση. Η διαδρομή ενός ατόμου μέσα στο σύστημα εξαρτάται από την επιλεξιμότητα, το καθεστώς καταβολής εισφορών, την κατοικία και τον πάροχο που χρησιμοποιεί. Το Εθνικό Ταμείο Ασφάλισης Υγείας (Национална здравноосигурителна каса) είναι ο αρμόδιος φορέας και χρησιμοποιεί το βουλγαρικό ακρωνύμιο (НЗОК). Χρηματοδοτεί την καλυπτόμενη περίθαλψη μέσω συμβεβλημένων παρόχων, αντί να καθιστά αυτόματα δωρεάν κάθε υπηρεσία υγείας. Ο προσωπικός ή γενικός γιατρός, που αποκαλείται προσωπικός γιατρός (личен лекар), είναι συχνά το πρώτο σημείο επαφής για συνηθισμένες ασθένειες, παρακολούθηση, συνταγογράφηση και παραπομπές στο πλαίσιο της ασφαλισμένης περίθαλψης. Η θεραπεία από ειδικό μπορεί να απαιτεί παραπομπή όταν ζητείται μέσω της δημόσιας κάλυψης. Μπορεί να υπάρχουν απευθείας ιδιωτικά ραντεβού, αλλά ο ασθενής συνήθως πληρώνει σύμφωνα με τους όρους του παρόχου. Τα νοσοκομεία παρέχουν επείγουσες, νοσηλευτικές, χειρουργικές και εξειδικευμένες υπηρεσίες. Οι εγκαταστάσεις και οι διαθέσιμες ειδικότητες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ της Σόφιας, των περιφερειακών κέντρων, των μικρών πόλεων και των αγροτικών περιοχών. Ένα φαρμακείο (аптека) παρέχει φαρμακευτικά προϊόντα. Οι φαρμακοποιοί μπορούν να εξηγούν τα προϊόντα και τους κανόνες χορήγησης, αλλά δεν αντικαθιστούν την ιατρική εξέταση όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά ή ασαφή. Η επείγουσα ιατρική φροντίδα είναι ξεχωριστή από τα συνηθισμένα ραντεβού. Ο ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης 112 συνδέει τους καλούντες με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και πρέπει να χρησιμοποιείται για πραγματικό επείγον κίνδυνο. Τα ιατρικά έγγραφα, οι διαγνώσεις και οι συνταγές συνήθως γράφονται στα βουλγαρικά. Η διατήρηση μιας σύντομης περίληψης υγείας, ενός καταλόγου φαρμάκων, ενός καταλόγου αλλεργιών και αποδεικτικών ασφάλισης βοηθά τους κλινικούς γιατρούς να παρέχουν ασφαλέστερη φροντίδα.