Марҳилаҳои зиндагӣ Болгариё де

Кӯдакӣ дар Болгариё маъмулан дар доираи шабакаи наздики оилавӣ оғоз кено, ки метавонад бобову бибиҳо ва хешовандони дигарро дар бар гирад. Оилаҳо, яслиҳо, кӯдакистонҳо, мактабҳо, мутахассисони тандурустӣ ва хизматрасониҳои маҳаллӣ метавонанд дар рушди кӯдак масъулиятро тақсим кено. Таҳсили ҳатмӣ қисми зиёди кӯдакӣ ва наврасиро шакл кено. Кӯдакон забон ва адабиёти болгарӣ, математика, илмҳо, таърих ва фанҳои дигар меомӯзанд; дӯстӣ ва фаъолиятҳо низ шахсияти онҳоро ташаккул медиҳанд. Ҷавонии барвақт аксар вақт қарорҳоро дар бораи таҳсили минбаъда, омӯзиши касбӣ, кор, манзил, муносибатҳо ё муҳоҷират овара. Баъзе ҷавонон ҳангоми бунёди мустақилияти бештар бо хонаи падару модар робитаи наздик нигоҳ медоранд. Шуғл нишонаи муҳими масъулияти калонсолӣ бе, аммо ҳаёти корӣ гуногун аст. Одамон метавонанд барои корфармоён кор кено, тиҷорат роҳандозӣ кено, кишоварзӣ намо, нигоҳубин фароҳам овара, таҳсил кено, касбро иваз кено ё муддате берун аз Болгариё бошанд. Шарикӣ ва издивоҷ марҳилаҳои маъмуланд, вале ҳатмӣ нестанд. Издивоҷи шаҳрвандӣ муносибати ҳуқуқии заношӯиро ба вуҷуд овара; баъзе ҷуфтҳо маросими динӣ низ интихоб кено ё бидуни издивоҷ якҷо зиндагӣ кено. Волидайн шудан аксар вақт робитаи байни наслҳоро қавӣ кено, зеро бобову бибиҳо метавонанд дар нигоҳубини кӯдак ва зиндагии хона ёрӣ диҳанд. Нақшҳо дар ҳар оила ба тарзи дигар мувофиқа мешаванд; оилаҳои якволидӣ, омехта, фарзандхонда ва бефарзанд низ ҷузъи Болгариё ҳастанд. Калонсолии пир метавонад нафақа, идомаи кор, бобо ё бибӣ шудан, иштирок дар ҷомеа ё масъулияти нигоҳубинро дар бар гирад. Ёрии оила барои бисёре аз пиронсолон муҳим бе, дар ҳоле ки хизматрасонии тиббӣ ва иҷтимоӣ низ дастгирӣ карда метавонад. Гузаришҳо кам иттифоқ меафтад, ки дар як синну сол ё як тартиб рӯй диҳанд. Саломатӣ, даромад, маъюбӣ, макон, интихоби шахсӣ ва шароити оилавӣ метавонанд намуди марҳилаи зиндагиро тағйир кено.