مدیریت بلایا در کانادا میان خانوارها، جوامع، شهرداریها، استانها یا قلمروها، دولتهای بومی و دولت فدرال مشترک است. اینکه کدام نهاد هدایت یک رویداد را بر عهده میگیرد، به محل، ابعاد و پیامدهای آن بستگی دارد. نیروهای امدادی محلی معمولاً اقدامات اولیه را انجام میدهند. اگر وضعیت اضطراری از ظرفیت محلی فراتر برود، منابع استانی یا قلمرویی ممکن است به پاسخ کمک کنند و برای نیازهای گستردهتر یا تخصصیتر میتوان از دولت فدرال درخواست کمک کرد. خطرهای رایج در نقاط مختلف کشور متفاوتاند. آتشسوزیهای جنگلی و دود، سیل رودخانهای یا ساحلی، توفانهای یخی، کولاک، گرمای شدید، گردباد، توفند، زلزله، رانش زمین و قطع برق، هرکدام میتوانند خطرهای متفاوتی ایجاد کنند. دستور تخلیه یعنی مردم باید طبق راهنماییهای اعلامشده منطقه آسیبدیده را ترک کنند. هشدار یا اعلام آمادهباش تخلیه یعنی مردم باید برای ترک محل آماده شوند؛ اما دستور پناهگرفتن در محل یعنی داخل ساختمان بمانند و از قرارگرفتن در معرض خطر بیرونی بکاهند. اطلاعات اضطراری ممکن است از طریق هشدارهای عمومی، مقامهای محلی، رادیو، رهبران جامعه یا اطلاعرسانی خانهبهخانه به دست مردم برسد. برق، اینترنت و شبکههای تلفن همراه ممکن است قطع شوند، بنابراین نباید فقط به یک روش ارتباطی اتکا کرد. طرح اضطراری خانوار باید مسیرهای خروج، محلهای قرار، ارتباطات، رفتوآمد، کودکان، حیوانات خانگی، داروها و نیازهای دسترسپذیری را در بر بگیرد. همچنین باید در آن نام یک فرد مورد اعتماد در خارج از منطقه آسیبدیده ذکر شود. لوازم اضطراری به خانوار کمک میکنند زمانی که دسترسی به فروشگاهها، آب، برق، گرمایش، جادهها یا خدمات معمول مختل شده است، از پس شرایط برآید. لوازم باید بهاندازهای قابلحمل باشند که بتوان آنها را هنگام تخلیه همراه برد؛ در عین حال میتوان اقلام بیشتری را در خانه نگه داشت. پس از رفع خطر فوری، دوره بازیابی آغاز میشود. این دوره ممکن است شامل بازگشت امن، ثبت خسارتها، تماس با بیمه، اسکان موقت، پشتیبانی سلامت، پاکسازی و دریافت کمک از دولتها یا سازمانهای اجتماعی باشد. هشدارها و کمکهای عمومی نمیتوانند همه خطرها را از بین ببرند. مردم باید از دستورهای محلی پیروی کنند، وارد مناطق محدودشده نشوند و تا زمانی که مقام مسئول اعلام نکرده بازگشت امن است، پس از تخلیه به محل برنگردند.
بلایای طبیعی و وضعیتهای اضطراری در کانادا
بلایا در کانادا میتوانند شامل آتشسوزیهای جنگلی، سیل، توفانهای شدید، دماهای بسیار بالا یا پایین، زلزله، رانش زمین و دیگر وضعیتهای اضطراری بزرگ باشند. معمولاً مقامهای محلی و استانی یا قلمرویی هدایت پاسخ را بر عهده دارند و در صورت نیاز، پشتیبانی گستردهتری فراهم میشود. خانوارها میتوانند با شناخت خطرهای محلی، پیروی از دستورهای رسمی و آمادگی برای تأمین نیازهای اساسی در زمان اختلال، آسیبها را کاهش دهند.
VivAVia can make mistakes. Check important information.

