ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਆਫ਼ਤਾਂ

ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਆਫ਼ਤ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਘਰਾਣਿਆਂ, ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਨਗਰਪਾਲਿਕਾਵਾਂ, ਸੂਬਿਆਂ ਜਾਂ ਖੇਤਰਾਂ, ਆਦਿਵਾਸੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਘਟਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ, ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਥਾਨਕ ਜਵਾਬੀ ਦਸਤੇ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸਥਾਨਕ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੂਬਾਈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਸਰੋਤ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੀਆਂ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋੜਾਂ ਲਈ ਸੰਘੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਖ਼ਤਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਜੰਗਲੀ ਅੱਗਾਂ ਅਤੇ ਧੂੰਆਂ, ਦਰਿਆਈ ਜਾਂ ਤੱਟੀ ਹੜ੍ਹ, ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਝੱਖੜ, ਅਤਿਅਧਿਕ ਗਰਮੀ, ਬਵੰਡਰ, ਤੂਫ਼ਾਨ, ਭੂਚਾਲ, ਜ਼ਮੀਨ ਖਿਸਕਣਾ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਖ਼ਤਰੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਿਕਾਸੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਇਲਾਕਾ ਛੱਡਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਨਿਕਾਸੀ ਲਈ ਅਲਰਟ ਜਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ। ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਅੰਦਰ ਰਹਿ ਕੇ ਬਾਹਰਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਘਟਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜਨਤਕ ਅਲਰਟਾਂ, ਸਥਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ, ਰੇਡੀਓ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਜਾਂ ਘਰ-ਘਰ ਸੂਚਨਾ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਿਜਲੀ, ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਨੈੱਟਵਰਕ ਬੰਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਢੰਗ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਮਿਲਣ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਸੰਚਾਰ, ਆਵਾਜਾਈ, ਬੱਚੇ, ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ, ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗਤਾ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸੰਪਰਕ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸਾਮਾਨ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੁਕਾਨਾਂ, ਪਾਣੀ, ਬਿਜਲੀ, ਹੀਟਿੰਗ, ਸੜਕਾਂ ਜਾਂ ਨਿਯਮਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਵੇ। ਸਾਮਾਨ ਇੰਨਾ ਹਲਕਾ ਤੇ ਲਿਜਾਣਯੋਗ ਹੋਵੇ ਕਿ ਨਿਕਾਸੀ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਰੰਤ ਖ਼ਤਰਾ ਟਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਿਕਵਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ, ਬੀਮਾ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ, ਅਸਥਾਈ ਰਿਹਾਇਸ਼, ਸਿਹਤ ਸਹਾਇਤਾ, ਸਫ਼ਾਈ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਜਾਂ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮਦਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸਹਾਇਤਾ ਹਰ ਖ਼ਤਰਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਬੰਦ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਕਾਸੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।