محیط زیست در کانادا

محیط زیست گسترده کانادا از توندراهای قطبی، جنگل‌ها، علفزارها، کوهستان‌ها، سواحل، تالاب‌ها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، مزارع، شهرک‌ها و شهرهای بزرگ تشکیل شده است. شرایط و نگرانی‌های زیست‌محیطی در مناطق مختلف تفاوت زیادی دارد. مسئولیت‌های زیست‌محیطی میان دولت فدرال، دولت‌های استانی یا قلمرویی، دولت‌های شهری و دولت‌های بومی تقسیم شده است. وزارت فدرالی که معمولاً با نام «محیط زیست و تغییرات اقلیمی کانادا (Environment and Climate Change Canada)» شناخته می‌شود، امور مهم ملی را بر عهده دارد؛ در حالی که مراجع دیگر بسیاری از مسائل محلی و منطقه‌ای را مدیریت می‌کنند. حفاظت از هوا آلودگی ناشی از حمل‌ونقل، صنعت، ساختمان‌ها، آتش‌سوزی‌ها و منابع دیگر را دربرمی‌گیرد. کیفیت هوا ممکن است با آب‌وهوا و فصل تغییر کند؛ بنابراین اطلاعیه‌های عمومی به مردم کمک می‌کنند تصمیم بگیرند چه زمانی فعالیت در فضای باز ممکن است به مراقبت بیشتری نیاز داشته باشد. حفاظت از آب شامل منابع آب آشامیدنی، رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، تالاب‌ها، آب‌های زیرزمینی و اقیانوس‌هاست. سامانه‌های تصفیه به ایمن شدن آب برای استفاده کمک می‌کنند و مقررات و پایش می‌کوشند از ورود مواد زیان‌آور به آب‌های طبیعی جلوگیری کنند. مدیریت پسماند معمولاً در سطح محلی و در چارچوب‌های استانی یا قلمرویی سازمان‌دهی می‌شود. ساکنان ممکن است زباله، مواد قابل‌بازیافت، مواد آلی، پسماند خطرناک خانگی، وسایل الکترونیکی و ظروف نوشیدنیِ قابل‌برگشت را جدا کنند؛ اما مواد پذیرفته‌شده و روش‌های جمع‌آوری از یک جامعه تا جامعه دیگر متفاوت است. تغییرات اقلیمی از طریق تغییر دما، جابه‌جایی الگوهای بارش، شرایط آتش‌سوزی جنگلی، پیامدهای ساحلی و فشار بر زیست‌بوم‌ها و زیرساخت‌ها بر کانادا اثر می‌گذارد. واکنش‌ها شامل کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و سازگار کردن خانه‌ها، خدمات و جوامع با شرایط در حال تغییر است. ارزیابی زیست‌محیطی فرایندی است که برای بررسی اثرات احتمالی برخی پروژه‌های پیشنهادی بر زمین، آب، حیات‌وحش، سلامت، فرهنگ و جوامع به کار می‌رود. شکل ارزیابی به پروژه و مراجع درگیر بستگی دارد و مشارکت عمومی یا مشارکت مردم بومی ممکن است بخشی از این فرایند باشد. دانش، حقوق و سرپرستی مردم بومی در تصمیم‌های زیست‌محیطی کانادا اهمیت دارند. جوامع اقوام نخستین (First Nations)، اینوئیت (Inuit) و متیس (Métis) روابط متمایزی با سرزمین‌ها و آب‌های خود دارند و نقش‌های آنان را نمی‌توان به یک الگوی ملی واحد تقلیل داد. حفاظت روزمره از محیط زیست شامل استفاده سنجیده از انرژی و آب، جلوگیری از ریختن زباله و آلودگی، رعایت مقررات محلی دفع پسماند و احترام به مناطق طبیعی است. انتخاب‌های فردی کمک‌کننده‌اند، اما مشکلات بزرگ زیست‌محیطی به سامانه‌های عمومی هماهنگ و صنعت مسئول نیز نیاز دارند.