ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ

ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸੰਘੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਦੋ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ: ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਖੇਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਫ਼ੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਿਆ ਸੂਬਾਈ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਕੂਲਾਂ, ਕਾਲਜਾਂ, ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸਮੂਹਾਂ, ਨਿਯੋਗਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਦਾਤਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਗੱਲਬਾਤ, ਸਾਖਰਤਾ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਧਿਐਨ, ਕੰਮਕਾਜੀ ਸੰਚਾਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਜਾਂ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਮੁੱਖ ਭਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਇਮਰਸ਼ਨ (French immersion), ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਕਾਸ, ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ (English as a Second Language), ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਿਆ (English Language Learning), ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ (French as a Second Language) ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਭਾਸ਼ਾ-ਅਨੁਕੂਲਨ (francisation) ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਆਮ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਸੰਦੀਦਾ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਬਣਤਰ ਸੰਸਥਾ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫ਼ਰਸਟ ਨੇਸ਼ਨਜ਼ (First Nations), ਇਨੂਇਟ (Inuit) ਅਤੇ ਮੈਟੀ (Métis) ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵੱਖਰੀਆਂ ਮੂਲਵਾਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਪੁਨਰਜੀਵਨ, ਇਮਰਸ਼ਨ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ-ਅਧਾਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ, ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਸਕੂਲ ਅਕਸਰ ਬਹੁਭਾਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਸ਼ਾਈ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨਾ, ਬੋਲਣਾ, ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸਕੂਲ, ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਲਈ। ਭਾਸ਼ਾ ਕੋਰਸ ਢਾਂਚਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਿਯਮਿਤ ਵਰਤੋਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਗੱਲਬਾਤ, ਪੜ੍ਹਨਾ, ਸੁਣਨਾ, ਲਿਖਣਾ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਕਲਾਸਰੂਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਹਨ। ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣਾ ਸੰਬੰਧਾਂ, ਸਿੱਖਿਆ, ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਰੱਕੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਲਾਸਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਪਹੁੰਚ, ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਘਾਟ, ਅਪੰਗਤਾ ਜਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਨੂੰ ਔਖਾ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।