ሃይማኖት በካናዳ

ካናዳ በሃይማኖት ልዩነት የበለፀገች ናት፣ ብዙ ሰዎችም ራሳቸውን ሃይማኖታዊ ያልሆኑ ብለው ይገልጻሉ። አንድ መለያ አንድ ሰው ምን ያህል እንደሚያምን፣ ምን ያህል እንደሚለማመድ ወይም የትኞቹ ልማዶች ለእሱ አስፈላጊ እንደሆኑ አያሳይም። የክርስትና ልማዶች በታሪክ ተቋማትና በበዓላት ላይ ትልቅ ተጽዕኖ አሳድረዋል። የክርስትና ማኅበረሰቦች ራሳቸውም በአምልኮ፣ በአደረጃጀት፣ በሥነ-መለኮት፣ በቋንቋ እና በማኅበራዊ አመለካከት በእጅጉ ይለያያሉ። የሙስሊም፣ የአይሁድ፣ የሂንዱ፣ የሲክ፣ የቡድሂስት እና ሌሎች ሃይማኖታዊ ማኅበረሰቦች ለካናዳ የሕዝብና የባህል ሕይወት አስተዋጽኦ ያደርጋሉ። ስደት ብዙ ማኅበረሰቦችን አስፋፍቷል፣ አንዳንዶቹ ግን አዲስ መጤዎች ከሚገምቱት በላይ በካናዳ የረዥም ጊዜ ታሪክ አላቸው። የካናዳ አገር በቀል ሕዝቦች (First Nations)፣ ኢኑይት ሕዝቦች (Inuit) እና ሜቲስ ሕዝቦች (Métis) መንፈሳዊ ልማዶች የተለያዩ ሲሆኑ ከተወሰኑ ሕዝቦች፣ መሬቶች፣ ትምህርቶች እና ሥነ-ሥርዓቶች ጋር የተያያዙ ናቸው። የቅኝ ግዛት ባለሥልጣናት እነዚህን ልማዶች ብዙ ጊዜ ጨቁነዋል፣ ማኅበረሰቦቹ ግን ጠብቀዋቸውና እንደገና አንቀሳቅሰዋቸዋል። የሕሊናና የሃይማኖት ነፃነት አስፈላጊ የካናዳ መርህ ነው። ሰዎች እምነትን ሊለማመዱ፣ እምነታቸውን ሊቀይሩ ወይም ምንም ሃይማኖት ሳይከተሉ ሊኖሩ ይችላሉ፤ በዚህ ጊዜ ግን የሌሎች መብትና ደህንነትም አስፈላጊ ነው። የመንግሥት ትምህርት ቤቶች፣ የሥራ ቦታዎች፣ የጤና አገልግሎቶች እና ሌሎች ተቋማት ከሃይማኖታዊ ልብስ፣ ምግብ፣ ጸሎት፣ በዓላት እና ከሥራ ወይም ከትምህርት ጊዜ መለየት ጋር የተያያዙ ማስተካከያዎችን ሊያደርጉ ይችላሉ። ተግባራዊ ሂደቱ በተቋሙና በሁኔታው ይወሰናል። ኩቤክ በካቶሊክ ቤተክርስቲያን ጋር ባለው ታሪክ በከፊል የተቀረጸ በጣም ጠንካራ የሕዝብ ዓለማዊነት ልማድ አላት። ስለዚህ በሕዝብ ተቋማት ውስጥ ስለ ሃይማኖት የሚካሄዱ ክርክሮች በሌሎች የካናዳ ክፍሎች ከሚካሄዱት ሊለያዩ ይችላሉ። በአክብሮት አብሮ መኖር ስለ እምነት ተመሳሳይ አመለካከት መኖርን አይጠይቅም። የሚጠይቀው ግምት ከመስጠት መቆጠብ፣ ሕጋዊ አሠራርን መፍቀድ፣ ፍላጎቶችን በግልጽ መወያየት እና ጥላቻን ወይም ትንኮሳን መቃወም ነው።