ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ

ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਹਲਕੀ-ਫੁਲਕੀ ਡੇਟਿੰਗ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਡੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਵਚਨਬੱਧ ਸਾਥੀਆਂ ਵਜੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਚੋਣ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਡੇਟਿੰਗ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਤਲਬ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਦਿਲਚਸਪੀ ਜਾਂ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਰਹਿਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਡੇਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ। ਸਹਿਮਤੀ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਕਿਰਿਆ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਸੰਪਰਕ ਲਈ ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਨਾਮ, ਤੋਹਫ਼ੇ ਜਾਂ ਚੁੱਪ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ। ਸਪਸ਼ਟ ਗੱਲਬਾਤ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ, ਹੱਦਾਂ, ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ, ਸਮਾਂ, ਨਿੱਜਤਾ, ਸਭਿਆਚਾਰ, ਧਰਮ, ਬੱਚਿਆਂ, ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਜੋੜੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕਾਮਨ-ਲਾਅ ਸਾਥੀ (common-law partner) ਸ਼ਬਦ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ-ਖੇਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਹਰ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਆਹ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਜਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਰੋਹ, ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਸਾਂਝਾ ਘਰ ਡੂੰਘੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੈਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਆਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਆਮਦਨ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਖ਼ਰਚਿਆਂ, ਕਰਜ਼ਿਆਂ, ਖਾਤਿਆਂ, ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਾਥੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ, ਦੋਸਤੀਆਂ, ਕੰਮ, ਸਿੱਖਿਆ, ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਵਾਜਬ ਨਿੱਜਤਾ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨਾ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਨਾ, ਪਾਸਵਰਡ ਮੰਗਣਾ ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਅਸਹਿਮਤੀਆਂ ਆਮ ਹਨ, ਪਰ ਡਰਾਉਣਾ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ, ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ, ਧਮਕੀਆਂ ਅਤੇ ਹਿੰਸਾ ਆਮ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਲੋਕਾਂ, ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।