Umetnost u Hrvatskoj

Umetnost u Hrvatskoj obuhvata predmete, zgrade, slike, nastupe i medije nastale tokom mnogih istorijskih perioda. Ne može se svesti na jedan nacionalni stil. Antički ostaci i srednjovekovne crkve čuvaju mozaike, kamenu rezbariju, rukopise i sakralne predmete. U primorskim gradovima posebno su vidljivi slojevi romaničkog, gotičkog, renesansnog i baroknog nasleđa. U severnim oblastima i unutrašnjosti takođe su se razvile bogate arhitektonske i umetničke tradicije. Verske narudžbine, aristokratski pokrovitelji, rast gradova i zanatske radionice uticali su na nastala dela. Moderni hrvatski umetnici bavili su se evropskim pokretima, istovremeno odgovarajući na lokalno društvo i politiku. Slikarstvo, skulptura, arhitektura, plakati i primenjena umetnost postali su važna polja eksperimentisanja. Hrvatska naivna umetnost je prepoznatljiv oblik povezan sa samoukim umetnicima i osobenim seoskim prikazima. Ona je jedan deo hrvatske umetnosti, a ne njena potpuna slika. Savremena umetnost može koristiti instalacije, video, fotografiju, performans, digitalne alate ili društveno učešće. Njeno značenje ponekad je otvoreno i može zavisiti od mesta na kojem se pojavljuje. Tradicionalni zanati uključuju oblike povezane sa tekstilom, čipkom, drvetom, keramikom, kamenom, metalom i ukrasnim predmetima. Zanat može biti koristan, umetnički, komercijalan, ceremonijalan ili imati više ovih uloga istovremeno. S umetnošću se susrećemo u muzejima i galerijama, ali i na ulicama, u crkvama, na festivalima, u bioskopima, radionicama i domovima. Javno finansiranje, privatni rad, turizam, obrazovanje i lokalna udruženja podržavaju različite delove kulturnog života. Umetnost pruža lepotu, pamćenje, kritiku, identitet i zajedničko iskustvo. Pristup joj i dalje mogu ograničavati lokacija, cena, jezik, invaliditet ili nepoznata kulturna pravila.