Strafrecht in Denemarke

Het Deense strafrecht (strafferet) omvat strafbare feiten tegen personen, eigendommen, de openbare orde, de staat en andere beschermde belangen, samen met regels over aansprakelijkheid en straffen. De politie (Politi) neemt meldingen aan en onderzoekt vermoedelijke strafbare feiten. Zij kan mensen verhoren, fysiek of digitaal bewijsmateriaal verzamelen en dwangmiddelen alleen gebruiken binnen het toepasselijke wettelijke kader. Het Openbaar Ministerie (Anklagemyndigheden) beoordeelt strafzaken en brengt aanklachten uit wanneer de wettelijke grondslag daarvoor voldoende wordt geacht. Van aanklagers wordt verwacht dat zij informatie meewegen die zowel op schuld als op onschuld betrekking heeft. De rechtbanken beslissen of een verdachte schuldig is. Het Openbaar Ministerie moet de strafbare beschuldiging bewijzen; bij onopgeloste redelijke twijfel komt dat de verdachte ten goede. Een verdachte of beschuldigde heeft procedurele rechten, waaronder het recht zichzelf niet te belasten en, in relevante omstandigheden, toegang tot rechtsbijstand. Een verdedigingsadvocaat heet een forsvarer. Iemand die door een strafbaar feit is benadeeld, kan daarvan aangifte doen, bewijs aanleveren en informatie ontvangen over delen van de procedure. In sommige gevallen kan een benadeelde bijzondere hulp krijgen of binnen of naast de strafprocedure schadevergoeding vorderen. Strafzaken kunnen op verschillende manieren eindigen. Een onderzoek kan worden gesloten, een zaak kan worden afgedaan via een vereenvoudigde procedure als de wet dat toestaat, of een aanklacht kan leiden tot een terechtzitting en uitspraak. Deense straffen kunnen bestaan uit geldboetes, gevangenisstraf, voorwaardelijke straffen, maatregelen in de gemeenschap en andere wettelijke gevolgen. De opgelegde reactie hangt af van het strafbare feit, de omstandigheden, het bewijs en de regels voor straftoemeting. Een strafzaak of veroordeling kan gevolgen hebben voor het strafblad, de immigratiestatus, werk en gezinsleven. Wie met aanhouding, verhoor of een ernstige beschuldiging te maken krijgt, dient individueel juridisch advies in te winnen en niet op een algemene samenvatting te vertrouwen.