Ծանոթություններ Ֆրանսիայում

Ֆրանսերենում ծանոթին հաճախ անվանում են connaissance։ Une personne que je connais արտահայտությունը նույնպես նշանակում է մարդ, ում ճանաչում է մեկը։ Ծանոթները զբաղեցնում են անծանոթների և մտերիմ ընկերների միջև ընկած լայն տարածքը։ Շփումը կարող է լինել ընկերական և կանոնավոր՝ առանց խոր վստահության, անձնական տեղեկությունների կամ պարտավորությունների։ Մարդիկ հաճախ ծանոթանում են աշխատանքի, դպրոցի, թաղային կյանքի, սպորտի, միությունների, մշակութային միջոցառումների կամ ընդհանուր ծանոթների միջոցով։ Կրկնվող հանդիպումները սովորաբար ժամանակի ընթացքում հեշտացնում են զրույցը։ Ողջույնները կարևոր են առօրյա շփման մեջ։ Bonjour-ը կամ bonsoir-ը հարմար սկիզբ է, իսկ հեռանալիս հաճախ ասում են au revoir։ Ֆրանսերենում տարբերակվում են հարգալից կամ պաշտոնական vous-ը և մտերմիկ tu-ն։ Ընտրության վրա ազդում են տարիքը, միջավայրը, մասնագիտական դերերը և անձնական նախընտրությունը։ Կարելի է հետևել դիմացինի օրինակին կամ հարցնել։ Թեթև զրույցը կարող է վերաբերել ընդհանուր միջավայրին, տեղական կյանքին, աշխատանքին, ուսմանը, ուտելիքին, ճամփորդությանը կամ զբաղմունքներին։ Վստահության հաստատումից առաջ փողի, առողջության, համոզմունքների կամ հարաբերությունների մասին շատ անձնական հարցերը կարող են ներխուժող թվալ։ Ծանոթությունը կարող է վերածվել ընկերության՝ հրավերների, համատեղ փորձառությունների, հուսալիության և փոխադարձ հետաքրքրության շնորհիվ։ Որոշ կապեր մնում են հաճելի, բայց սահմանափակ, և դա բնական է։ Ծանոթների շրջանակը կարող է տեղեկություններ, ծանոթություններ, գործնական խորհուրդներ և պատկանելության զգացում տալ։ Դրա սահմանները պետք է հստակ մնան, քանի որ ընկերական վերաբերմունքն ինքնաբերաբար չի նշանակում վստահություն, հասանելիություն կամ համաձայնություն։