Strafrecht in Frankrijk

Het Franse strafrecht heet droit pénal. Het bepaalt welke handelingen strafbaar zijn, onder welke voorwaarden iemand verantwoordelijk is, welke verweren mogelijk zijn, welke straffen kunnen worden opgelegd en volgens welke procedure een zaak wordt beslist. Een strafbaar feit is een infraction. Het Franse recht deelt strafbare feiten traditioneel in als contraventions, délits en crimes. Voor elke categorie gelden andere procedures en rechtbanken. Politie en gendarmerie onderzoeken vermoedelijke strafbare feiten onder gerechtelijk toezicht. De procureur de la République, of openbaar aanklager, beslist hoe gemelde zaken verdergaan en via welke procedure. Een verdachte kan vrijwillig worden verhoord of, als aan de wettelijke voorwaarden is voldaan, in politiehechtenis worden genomen, garde à vue genoemd. Bij de hechtenis gelden procedurele waarborgen, waaronder informatie over de verdenking en belangrijke verdedigingsrechten. Bij complexere of ernstigere zaken kan een juge d’instruction betrokken zijn. Deze onderzoeksrechter verzamelt bewijs dat zowel belastend als ontlastend is voor de persoon die wordt onderzocht en treedt niet op als de rechter die de zaak berecht. Strafrechtbanken beoordelen het bewijs, de juridische verantwoordelijkheid en een eventuele straf. Mogelijke uitkomsten zijn seponering, vrijspraak, boetes, beperkingen, maatregelen in de gemeenschap, gevangenisstraf of wettelijk toegestane combinaties daarvan. Een slachtoffer kan aangifte doen en vergoeding voor geleden schade eisen. Wanneer dat passend is, kan het slachtoffer zich als partie civile bij het strafproces voegen en een civiele schadevordering indienen. Een definitieve strafrechtelijke beslissing kan soms via hoger beroep of een ander vastgelegd rechtsmiddel worden herzien. Welke route openstaat, hangt af van de beslissing en procedure. Bewaar daarom de volledige kennisgeving.