Fransa’da işverenlik

Fransa’da işverene employeur denir. İşveren; bir veya daha fazla çalışanı bulunan şirket, dernek, kamu kuruluşu, hane veya bireysel girişimci olabilir. İşveren çalışanları seçer, istihdam koşullarında anlaşır ve işi düzenler. Yetkisi; iş hukuku, sözleşme, geçerli toplu iş sözleşmeleri ve çalışan haklarına saygı ile sınırlıdır. İstihdam başlamadan önce veya başladığında işveren gerekli işe alım işlemlerini yapar ve ilgili istihdam bilgilerini sağlar. Yazılı koşullar özellikle geçici, yarı zamanlı ve özel düzenlemelere tabi diğer çalışma biçimleri için önemlidir. İşveren bordroyu yürütür, maaşı öder, bulletin de paie düzenler ve istihdamla ilgili sosyal güvenlik bildirimlerini yapar. Cotisations sociales (sosyal güvenlik primleri); sağlık güvencesi, emeklilik, aile yardımları, iş kazası koruması ve işsizlik sigortası gibi sistemlerin finansmanına katkı sağlar. Her işveren çalışanların sağlık ve güvenliğini korumalıdır. Buna riskleri değerlendirmek, uygun talimat ve ekipman sağlamak, tacizi önlemek ve bildirilen tehlikelere yanıt vermek dahildir. İşyeri kuralları hukuka aykırı ayrımcılık yapılmadan uygulanmalıdır. İşe alım, ücret, eğitim, terfi, disiplin ve işten çıkarma meşru mesleki nedenlere dayanmalıdır. Bir convention collective, sektörü düzenleyebilir ve genel kurallara ek koşullar getirebilir. İşveren ilgili toplu iş sözleşmesini belirlemeli, uygun iş sınıflandırmalarını ve koşullarını uygulamalıdır. İşyerine bağlı olarak çalışanlar, Comité social et économique (sosyal ve ekonomik komite, CSE) adı verilen organ ve sendikalar aracılığıyla temsil edilebilir. İşveren geçerli roller ile danışma haklarına saygı göstermelidir. İstihdam ilişkisi değiştiğinde veya sona erdiğinde işveren doğru usulü izlemeli ve gerekli kayıtları sağlamalıdır. Açık belgeler hem kuruluşu hem çalışanı korur.