Taal in Frankrijk

Frans (français) is de belangrijkste taal van nationale instellingen, scholen, openbare diensten en de meeste landelijke media. De taal verschilt ook per regio, generatie, beroep en sociale groep. Standaardgeschreven Frans is vooral belangrijk in het onderwijs en bij de overheid. Alledaags gesproken Frans kan sneller, informeler en flexibeler zijn, waardoor leerlingen geschreven mededelingen soms eerder begrijpen dan een natuurlijk gesprek. In het Frans maak je onderscheid tussen vous en tu. Vous is doorgaans de veiligste keuze bij onbekenden, ambtenaren, klanten, oudere mensen en in formele situaties. Tu drukt vertrouwdheid of een afgesproken informele relatie uit. Begroetingen zijn belangrijk in dagelijkse gesprekken. Bonjour zeggen voordat je iets vraagt en s'il vous plaît en merci toevoegen, maakt een gesprek respectvol in plaats van abrupt. Frankrijk is meertalig. Regionale talen zijn onder meer het Bretons, Corsicaans, Baskisch, vormen van het Elzassisch, Occitaanse varianten en Catalaans. Overzeese gebieden hebben hun eigen talen en creooltalen. Door migratie zijn onder meer Arabische varianten, Portugees, Spaans, Italiaans, Engels, Turks, Afrikaanse en Aziatische talen en nog veel meer talen toegevoegd. Deze talen spelen een rol in het gezinsleven, de cultuur, handel en gemeenschappen. Franse Gebarentaal (langue des signes française, LSF) is een volwaardige visuele taal. Toegankelijkheid kan ook vertolking, ondertiteling, eenvoudige teksten of duidelijke schriftelijke communicatie omvatten. Een accent zegt niets over intelligentie. Communicatie verbetert wanneer mensen duidelijk spreken, elkaar de tijd geven, belangrijke details bevestigen en zich richten op begrip in plaats van perfectie.