Fransa'da Gelenekler

Gelenek, aktarılan, yinelenen veya bilinçli biçimde yeniden canlandırılan bir uygulamadır. Fransa'da gelenekler ulusa, bölgeye, kasabaya, dine, mesleğe, okula veya tek bir aileye ait olabilir. 14 Temmuz'daki ulusal bayram törenlerle, buluşmalarla, havai fişeklerle ve başka yerel etkinliklerle kutlanır. Günümüz kutlamalarını Cumhuriyetin tarihi ve sembolleriyle ilişkilendirir. Yıllık takvimde ayrıca Yeni Yıl, Paskalya, Noel, okul tatilleri, hasat etkinlikleri ve yerel aziz ya da koruyucu aziz bayramları bulunur. İnsanlar bunları dinî günler, kültürel âdetler veya aile zamanı olarak kutlayabilir ya da hiç kutlamayabilir. Yemekler çoğu zaman gelenekleri taşır. Kışın galette des rois paylaşmak, yöresel yemekler hazırlamak, pazardan alışveriş yapmak veya uzun bir aile sofrasında buluşmak buna örnektir. La rentrée, özellikle okul ve iş için verilen uzun yaz arasından sonra geri dönüş anlamına gelir. Bir festival değildir, ancak Fransız takviminde önemli bir toplumsal başlangıç işlevi görür. Bölgesel gelenekler arasında farklı diller, giysiler, danslar, müzikler, sporlar, tören alayları, el sanatları ve tarifler bulunur. Bretanya, Korsika, Alsace, Bask Ülkesi, Provence, denizaşırı Fransa ve diğer bölgelerin gelenekleri birbirinin yerine geçmez. Köy şenlikleri, fuarlar, müzik etkinlikleri, mahalle yemekleri ve dernek faaliyetleri insanların yerelde tanışmasına yardımcı olur. Bazı âdetler eskidir; bazılarıysa toplulukların yinelemeyi seçtiği yeni uygulamalardır. Gelenekler aidiyet duygusu yaratabilir, ancak insanları dışlayabilir veya anlaşmazlıkları gizleyebilir. Sağlıklı gelenekler soru sormaya, gönüllü katılıma, değişime ve farklı inançlarla aile durumlarına saygıya alan açar.