სასაქონლო ნიშანი განსაზღვრავს ბიზნესის საქონელს ან მომსახურებას და განასხვავებს მათ სხვების მიერ შეთავაზებული საქონლისა და მომსახურებისგან. საქართველოში სასაქონლო ნიშნით დაცვის მისაღებად შემოთავაზებული ნიშანი უნდა იყოს განმასხვავებელი და არ უნდა ექვემდებარებოდეს კანონით დადგენილ გამორიცხვას. კერძოდ, უნდა შეფასდეს მისი აღწერითი მნიშვნელობა, შეცდომაში შეყვანის შესაძლებლობა და უარის თქმის სხვა აბსოლუტური საფუძვლები. დამატებითი სასაქონლო ნიშნების ძიება მიზნად ისახავს იმ უფრო ადრინდელი იდენტური ან მსგავსი ნიშნების გამოვლენას, რომლებიც იმავე ან დაკავშირებულ საქონელსა და მომსახურებას მოიცავს. ძიება უნდა მოიცავდეს როგორც „საქპატენტში“ რეგისტრირებულ ეროვნულ სასაქონლო ნიშნებზე უფლებებს, ისე საქართველოში მოქმედ საერთაშორისო რეგისტრაციებს. მხოლოდ ამის შემდეგ უნდა განისაზღვროს საბოლოოდ ნიშნის საბოლოო ვერსია და განმცხადებელი. საქონლისა და მომსახურების ჩამონათვალი განსაზღვრავს, კონკრეტულად რომელ საქონელსა და მომსახურებაზე მოითხოვება დაცვა. ნიცის შესაბამისი კლასები კლასიფიკაციის მოწესრიგებას უწყობს ხელს, თუმცა საქონლისა და მომსახურების ზუსტ აღწერას არ ანაცვლებს. შემდეგი ნაბიჯია საქართველოში ეროვნული განაცხადისა და დაცვისთვის შესაფერისი საერთაშორისო გზის არჩევა. ბიზნესის ბრენდის საჯაროდ წარდგენამდე უნდა იყოს დოკუმენტირებული ძიების შედეგები, ნიშანი, კლასები, ჩამონათვალი და არჩეული გზა.
საქართველოში ბიზნესის დაწყებამდე სასაქონლო ნიშანთან დაკავშირებული გადაწყვეტილება
საქართველოში ბიზნესის დაწყებამდე უნდა დადგინდეს, ექვემდებარება თუ არა შემოთავაზებული ნიშანი სასაქონლო ნიშნით დაცვას და ხომ არ ეწინააღმდეგება ის უფრო ადრინდელ უფლებებს. განაცხადის დაგეგმვა გულისხმობს დაცვისთვის ვარგისიანობის შეფასებას, სასაქონლო ნიშნების ძიებას, საქონლისა და მომსახურების ჩამონათვალის მომზადებას და დაცვის ეროვნულ და საერთაშორისო გზებს შორის არჩევანის გაკეთებას.
VivAVia can make mistakes. Check important information.