დამსაქმებელი საქართველოში

ქართულად დამსაქმებელს „დამსაქმებელი“ ეწოდება. დამსაქმებელი თანამშრომლებს სამუშაოზე იღებს, ხელმძღვანელობს მათ შეთანხმებულ სამუშაოს, უხდის ანაზღაურებას და დასაქმების ურთიერთობასთან დაკავშირებულ პასუხისმგებლობებს იღებს. დამსაქმებელმა ჯერ უნდა გადაწყვიტოს, ნამდვილად სჭირდება თუ არა დავალებისთვის თანამშრომელი, თუ დამოუკიდებელი მომსახურების მიმწოდებელი. მხოლოდ ის, რომ ვინმეს კონტრაქტორს უწოდებენ, დასაქმების ურთიერთობის ნიშნებსა და პასუხისმგებლობებს არ გამორიცხავს. დაქირავება ჩვეულებრივ მოიცავს როლის განსაზღვრას, ვაკანსიის გამოქვეყნებას ან კანდიდატების მოძიებას, გასაუბრებას, შესაბამისი კვალიფიკაციის შემოწმებას, პირობებზე შეთანხმებასა და დოკუმენტების გაფორმებას. შერჩევის კრიტერიუმები სამუშაოს უნდა უკავშირდებოდეს და კანდიდატებს სამართლიანად ეპყრობოდეს. მკაფიო ხელშეკრულება ორივე მხარეს ეხმარება. ის რეალურ როლს უნდა შეესაბამებოდეს და მოიცავდეს მოვალეობებს, სამუშაო ადგილს, სამუშაო დროს, ხელფასს, შვებულებას, საჭიროების შემთხვევაში კონფიდენციალურობას, აღჭურვილობას, შიდა წესებსა და ურთიერთობის შეწყვეტის წესს. დამსაქმებელს სჭირდება სანდო სახელფასო და პერსონალის ჩანაწერები. მან თანმიმდევრულად უნდა გამოთვალოს ანაზღაურება და შესაბამისი დაქვითვები, შეთანხმებისამებრ გადაიხადოს და პირადი ინფორმაცია არასაჭირო წვდომისგან დაიცვას. სამუშაო ადგილის უსაფრთხოება ყოველდღიური საქმიანობის ნაწილია და არა მხოლოდ დოკუმენტი. დამსაქმებელმა საფრთხეები უნდა გამოავლინოს, შესაბამისი ინსტრუქციები და აღჭურვილობა უზრუნველყოს, ინციდენტებს უპასუხოს და დაცვა რეალურ სამუშაოს მოარგოს. კარგი მართვა მოიცავს პატივისცემით კომუნიკაციას, რეალისტურ დატვირთვას, სასარგებლო უკუკავშირსა და პრობლემების წამოჭრის მკაფიო გზას. დისკრიმინაციამ, შევიწროებამ, მუქარამ და შურისძიებამ შეიძლება თანამშრომლებს ზიანი მიაყენოს და ორგანიზაცია სერიოზულ დავებში ჩაითრიოს. დასაქმების დასრულებისას დამსაქმებელმა უნდა დაიცვას შესაბამისი ხელშეკრულება და სამართლებრივი პროცესი, დააფიქსიროს მიზეზი და გადადგმული ნაბიჯები, მოაგვაროს დარჩენილი საკითხები და სათანადოდ დაიბრუნოს კომპანიის ქონება. მოწესრიგებული პროცესი თანამშრომელსაც იცავს და ორგანიზაციასაც.