მეგობრობა საქართველოში

მეგობრობა ნებაყოფლობითი ურთიერთობაა, რომელიც ურთიერთზრუნვას, ნდობასა და საერთო გამოცდილებას ეფუძნება. საქართველოში ადამიანები შეიძლება დამეგობრდნენ სკოლაში, სამსახურში, უბანში, ნათესავების, სპორტული თუ კულტურული აქტივობების ან სხვა სოციალური წრეების მეშვეობით. მეგობარი მეგობრის ქართული სიტყვაა, ხოლო მეგობრები მისი მრავლობითი ფორმაა. სიტყვას თბილად იყენებენ, თუმცა მეგობრობის სიღრმეს დროთა განმავლობაში ქცევა უფრო ნათლად აჩვენებს. მეგობრები ხშირად ერთად ჭამენ, სვამენ ყავას, სეირნობენ, დღესასწაულობენ ან ერთმანეთს სახლში სტუმრობენ. ზოგ ჯგუფს მოსწონს სუფრა (სუფრა) — ქართული ნადიმი საერთო კერძებითა და თანმიმდევრული სადღეგრძელოებით. ახლო მეგობრებმა შეიძლება პრაქტიკული დახმარება გაგიწიონ გადასვლის, ავადმყოფობის, ოჯახური ღონისძიების ან რთული პერიოდის დროს. მხარდაჭერა ნებაყოფლობითი უნდა დარჩეს და მეგობარს უარის თქმა შიშის ან დასჯის მოლოდინის გარეშე უნდა შეეძლოს. ადამიანებს კომუნიკაციის სხვადასხვა სტილი აქვთ. ზოგი მეგობარი ხშირად და ემოციურად საუბრობს, ზოგი კი მზრუნველობას ქმედებით გამოხატავს ან კონტაქტში ხანგრძლივი შესვენებების მიუხედავად ახლო ურთიერთობას ინარჩუნებს. ნდობა იზრდება, როცა მეგობრები საიდუმლოს ინახავენ, მიცემულ სიტყვას ასრულებენ, გულწრფელად იხდიან ბოდიშს და განსხვავებულ მოსაზრებებს პატივს სცემენ. ჭორმა, მანიპულაციამ, განმეორებითმა არასანდოობამ ან საჯარო დამცირებამ შეიძლება ნდობა დააზიანოს. მეგობრობა არ ნიშნავს სხვა ადამიანის დროსთან, სახლთან, ფულთან ან პირად ცხოვრებასთან შეუზღუდავ წვდომას. მკაფიო საზღვრებს ურთიერთობის დაცვა შეუძლია და არა მისი შესუსტება. ახალჩამოსულებს მეგობრობის დასამყარებლად ყველა ადგილობრივი წესის გადმოღება არ სჭირდებათ. ცნობისმოყვარეობა, რამდენიმე ქართული სიტყვა, რეგულარული მონაწილეობა და გულწრფელი ურთიერთგაცვლა კარგი დასაწყისია.