ქართული საქართველოს სახელმწიფო ენა და ქვეყნის საჯარო ცხოვრების მთავარი ენაა. ქართულად მას „ქართული ენა“ (kartuli ena) ეწოდება და მას საკუთარი გამორჩეული დამწერლობა აქვს. ქართული ანბანის სწავლა მნიშვნელოვანი პირველი ნაბიჯია, რადგან ყოველდღიურ წარწერებში, სასკოლო მასალებში, ფორმებსა და შეტყობინებებში ხშირად ქართულ დამწერლობას იყენებენ. მისი წაკითხვა ლექსიკისა და გამოთქმის ვარჯიშსაც ამარტივებს. საქართველო მრავალენოვანია. სომხურს, აზერბაიჯანულს, აფხაზურს, ოსურს, რუსულსა და სხვა ენებს გარკვეულ ოჯახებში, თემებსა და რეგიონებში იყენებენ, თუმცა მათი როლი და ხელმისაწვდომობა ყველგან ერთნაირი არ არის. ინგლისურს, როგორც უცხო ენას, ფართოდ სწავლობენ და ის შეიძლება გამოდგეს საერთაშორისო სწავლისთვის, ტურიზმისთვის, ტექნოლოგიებსა და სამუშაოს ზოგ სფეროში. რუსულიც ზოგ სოციალურ, რეგიონულ და პროფესიულ ვითარებაში კვლავ სასარგებლოა. ენებს სკოლებში, უნივერსიტეტებში, კერძო კურსებზე, სათემო გარემოში, სამუშაო ადგილებსა და დამოუკიდებლად სწავლობენ. კურსი შეიძლება საუბარზე, გრამატიკაზე, წერა-კითხვაზე, გამოცდებზე ან პროფესიულ ლექსიკაზე იყოს ორიენტირებული. დამწყები, ჩვეულებრივ, მოსმენასა და საუბარს კითხვისა და წერის პარალელურად ავითარებს. რეალური ამოცანებით, მაგალითად მეზობლის მისალმებით ან მაღაზიის წარწერის წაკითხვით, ყოველდღიური მოკლე ვარჯიში დამახსოვრებულ სიტყვებს გამოსადეგ ენად აქცევს. ენის ცოდნა შესაძლებლობებს ზრდის, თუმცა თანდათან ვითარდება. ადამიანი ნაცნობ ვითარებაში შეიძლება თავდაჯერებით საუბრობდეს, მაგრამ ოფიციალურ, სამედიცინო, აკადემიურ ან ტექნიკურ ენაში დახმარება კვლავ სჭირდებოდეს. თარგმნა და ზეპირი თარგმანი მნიშვნელოვან ენობრივ ბარიერებს გადალახავს, თუმცა არაფორმალური დახმარება ყოველთვის არ გამოდგება ოფიციალური დოკუმენტებისა თუ მგრძნობიარე საუბრებისთვის. მიმღებმა დაწესებულებამ უნდა განმარტოს, თარგმნის რა სახეობას იღებს. საუკეთესო საწყისი ნაბიჯია მარტივი შეფასება იმისა, რა სიტუაციებშია ენა საჭირო. ამის შემდეგ შემსწავლელს შეუძლია შეარჩიოს დონე, კურსი ან ვარჯიშის რეჟიმი, რომელიც ამ სიტუაციებს შეესაბამება.
ენები საქართველოში
საქართველოში არსებული ენები ქვეყნის საჯარო ცხოვრებას, რეგიონულ თემებს, ისტორიასა და საერთაშორისო კავშირებს ასახავს. ქართული, რომელსაც ადგილობრივად „ქართული ენა“ (kartuli ena) ეწოდება, განათლების, ადმინისტრირებისა და ყოველდღიური ურთიერთობის მთავარი ენაა მოსახლეობის დიდი ნაწილისთვის. უმცირესობათა ენებს, ინგლისურს, რუსულსა და სხვა ენებსაც პრაქტიკული დანიშნულება აქვს ადგილის, ოჯახის, სწავლისა და სამუშაოს მიხედვით.
VivAVia can make mistakes. Check important information.