Zimanên li Gurcistanê

Gurcî zimanê dewletê û zimanê sereke yê jiyana giştî li Gurcistanê ye. Jê re zimanê Gurcî (kartuli ena) tê gotin û alfabeyeke taybet a xwe bi kar tîne. Fêrbûna alfabeya Gurcî gaveke destpêkê ya girîng e, ji ber ku nîşanên rojane, materyalên dibistanê, form û peyam gelek caran bi nivîsa Gurcî ne. Xwendina nivîsê fêrbûna peyvan û pratîka bilêvkirinê jî hêsantir dike. Gurcistan welatekî pirziman e. Ermenî, Azerî, Abxazî, Ossetî, Rûsî û zimanên din li hin malbat, civak an herêman tên bikaranîn, lê cih û berdestbûna wan li her derê wek hev nîne. Îngilîzî wek zimanekî biyanî bi berfirehî tê fêrbûn û dikare alîkariya xwendina navneteweyî, tûrîzmê, teknolojiyê û hin warên karê bike. Rûsî jî di hin rewşên civakî, herêmî û pîşeyî de hîn jî bikêr e. Perwerdehiya zimanan li dibistan, zanîngeh, qursên taybet, cihên civakê, cihên kar û bi xwendina serbixwe pêk tê. Qursek dikare li ser axaftin, rêziman, xwendin û nivîsandin, îmtîhan an peyvên pîşeyî bisekine. Xwendekarekî destpêkê bi gelemperî guhdarî û axaftinê ligel xwendin û nivîsandinê pêş dixe. Pratîka rojane ya kurt bi karên rastîn, mîna silavkirina cîranekî an xwendina nîşana dikanekê, alîkar e ku peyvên ji berkirî bibin zimanekî bikêr. Zanîna zimanê derfetên mirovan zêde dike, lê hêdî hêdî pêş dikeve. Kesek dikare di rewşên naskirî de bi bawerî biaxive, lê ji bo zimanê fermî, bijîşkî, akademîk an teknîkî hîn alîkariyê hewce bike. Wergerandin û wergêrî dikarin valahiyên girîng bigirin, lê alîkariya nefermî her tim ji bo belgeyên fermî an axaftinên hestiyar ne guncaw e. Divê saziya wergir diyar bike ka kîjan cureya wergerê qebûl dike. Destpêka herî baş nirxandineke hêsan e ji bo rewşên ku tê de ziman pêwîst e. Dûv re xwendekar dikarin asta, qursek an rêgezek pratîkê hilbijêrin ku li gorî van rewşan be.