გარემო საქართველოში

საქართველო დიდი და მცირე კავკასიონების ქედებს შორის მდებარეობს და შავი ზღვის სანაპირო აქვს. სიმაღლისა და ნალექების მნიშვნელოვანი ცვლილებები შედარებით პატარა ქვეყანაში მრავალ ადგილობრივ კლიმატს, ჰაბიტატსა და გარემოსდაცვით გამოწვევას ქმნის. გარემოს დაცვა ეროვნულ ხელისუფლებას, მუნიციპალიტეტებს, ბიზნესებს, მიწათმოსარგებლეებსა და მოსახლეობას შორის არის განაწილებული. საჯარო უწყებები ადგენენ წესებს, აკვირდებიან მნიშვნელოვან პირობებს, მართავენ საჯარო სერვისებს და იცავენ განსაზღვრულ ტერიტორიებს, თუმცა ადგილობრივი განხორციელება სხვადასხვა ადგილას შეიძლება განსხვავდებოდეს. საქართველოში წყალი სიცოცხლისა და ეკონომიკისთვის ცენტრალური მნიშვნელობისაა. მდინარეები უზრუნველყოფს სასმელ წყალს, სარწყავ წყალს, ჰაბიტატებს, დასვენების შესაძლებლობებსა და ჰიდროენერგიის პოტენციალს, თუმცა დაბინძურებამ, დაზიანებულმა ნაპირებმა და არასათანადოდ მართვულმა ჩამდინარე წყლებმა შეიძლება ეს სარგებელი შეამციროს. ჰაერის ხარისხი მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული ადგილმდებარეობაზე. საგზაო მოძრაობა, ძველი სატრანსპორტო საშუალებები, სამშენებლო მტვერი, საყოფაცხოვრებო გათბობა, მრეწველობა და ხანძრები შეიძლება ქალაქებსა და დაბებში ჰაერზე მოქმედებდეს, ხოლო უქარო ამინდში ხეობებში დაბინძურებული ჰაერი შეიძლება დაგროვდეს. ნარჩენების მომსახურება ჩვეულებრივ საყოფაცხოვრებო ნარჩენების შეგროვებასა და განთავსებაზეა ორიენტირებული, ამ პროცესში კი მუნიციპალიტეტებს მნიშვნელოვანი როლი აქვთ. ცალკე შეგროვება, გადამუშავება, საშიში მასალების უსაფრთხო დამუშავება და უკანონო დაყრის პრევენცია განვითარებადი საჭიროებებია და არა ისეთი სერვისები, რომელთა არსებობაც ყველგან შეიძლება ვივარაუდოთ. ნიადაგსა და მიწაზე გავლენას ახდენს სასოფლო-სამეურნეო პრაქტიკა, ეროზია, მშენებლობა, სამთო საქმიანობა და მცენარეული საფარის დაკარგვა. ციცაბო ფერდობები მიწის განსაკუთრებით ფრთხილ მართვას მოითხოვს, რადგან დარღვეულმა ნიადაგმა შეიძლება მეწყრებს, წყალდიდობებსა და მდინარეებში ნატანის დაგროვებას შეუწყოს ხელი. საქართველოს აქვს ტყეები, ჭაობები, ალპური ზონები, მშრალი ლანდშაფტები და სანაპირო ეკოსისტემები. დაცული ტერიტორიები მნიშვნელოვანი ჰაბიტატების შენარჩუნებას უწყობს ხელს, თუმცა მათ ფარგლებს გარეთ ბუნება ასევე არის დამოკიდებული პასუხისმგებლიან სატყეო საქმიანობაზე, სოფლის მეურნეობაზე, ტურიზმზე, ნადირობაზე, თევზჭერასა და მშენებლობაზე. კლიმატთან დაკავშირებული ზეწოლა მოიცავს სიცხეს, გვალვას, ძლიერ წვიმას, წყალდიდობებს, მეწყრებს, სანაპიროს ცვლილებას და თოვლის ან ყინულის მდგომარეობის ცვლილებას. რისკის დონე მნიშვნელოვნად განსხვავდება, ამიტომ ადგილობრივი რელიეფი და სანდო ადგილობრივი გაფრთხილებები ფართო ეროვნული ვარაუდებზე უფრო მნიშვნელოვანია. გარემოს გაუმჯობესებამ შეიძლება შექმნას უფრო ჯანსაღი უბნები, სუფთა წყალი, გამძლე მეურნეობები, უფრო უსაფრთხო ტურიზმი და სამუშაო ადგილები, რომლებიც დაკავშირებულია აღდგენასთან, ეფექტიან ტექნოლოგიებთან, ბუნების დაცვასა და პასუხისმგებლიან ენერგეტიკასთან. პროგრესი შეიძლება შეაფერხოს არათანაბარმა ინფრასტრუქტურამ, ადგილობრივმა შესაძლებლობების სიმცირემ, ხარჯებმა და ფორმალურ წესებსა და ყოველდღიურ პრაქტიკას შორის არსებულმა განსხვავებებმა.