სახელმწიფო საქართველოში

საქართველო, რომელსაც ადგილობრივად „საქართველო“ ჰქვია, კონსტიტუციის შესაბამისად მართული სუვერენული სახელმწიფოა. კონსტიტუცია უმაღლესი ეროვნული სამართლებრივი ჩარჩოა და სახელმწიფო დაწესებულებებს, საჯარო უფლებამოსილებებსა და ძირითად უფლებებს აღწერს. სახელმწიფო ხელისუფლება საკანონმდებლო, აღმასრულებელ და სასამართლო შტოებს შორისაა განაწილებული. პარლამენტი კანონებს იღებს, მთავრობა მათ აღასრულებს, სასამართლოები კი სამართლებრივ დავებს წყვეტენ და არც ერთ პოლიტიკურ შტოს არ მიეკუთვნებიან. მთავრობას პრემიერ-მინისტრი ხელმძღვანელობს და ის სამინისტროებისა და სხვა საჯარო უწყებების მეშვეობით მუშაობს. ეს დაწესებულებები კანონებსა და ბიუჯეტებს მომსახურებებად, ნებართვებად, ჩანაწერებად, ინსპექტირებად, პროგრამებად და ადმინისტრაციულ გადაწყვეტილებებად აქცევენ. პრეზიდენტი სახელმწიფოს მეთაურია და კონსტიტუციურ და წარმომადგენლობით ფუნქციებს ასრულებს. საქართველოს საპარლამენტო სისტემაში ყოველდღიურ აღმასრულებელ ხელმძღვანელობას პრეზიდენტის ნაცვლად მთავრობა ახორციელებს. საქართველოში ტერიტორიული საჯარო მმართველობის დონეებიც არსებობს. მუნიციპალიტეტებს ჰყავთ არჩეული საკრებულოები და მერების ხელმძღვანელობით მოქმედი აღმასრულებელი ხელმძღვანელობა, ხოლო აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკას იმ საკითხებზე საკუთარი დაწესებულებები აქვს, რომლებიც ავტონომიურ დონეს განეკუთვნება. ზოგიერთი მნიშვნელოვანი საჯარო უწყება საზედამხედველო ან სპეციალიზებული ფუნქციების შესასრულებლად არის შექმნილი. მათ შეიძლება მიეკუთვნებოდეს არჩევნების, საჯარო აუდიტის, ინდივიდუალური უფლებების, მონეტარული პოლიტიკის ან რეგულირების საკითხებზე მომუშავე დაწესებულებები, რომელთაგან თითოეული კანონით მინიჭებული უფლებამოსილების ფარგლებში მოქმედებს. საჯარო გადაწყვეტილება, ჩვეულებრივ, სამართლებრივი უფლებამოსილების, განაცხადის ან ოფიციალური პროცედურის, ადმინისტრაციული განხილვისა და წერილობითი შედეგის საფუძველზე მიიღება. გადაწყვეტილებით დაზარალებულ პირს, საკითხის მიხედვით, ხშირად შეუძლია მოითხოვოს მიზეზების განმარტება, წარადგინოს დამატებითი ინფორმაცია, ისარგებლოს ადმინისტრაციული საჩივრის პროცედურით ან სასამართლოს გზით მოითხოვოს გადასინჯვა. სახელმწიფოს შეუძლია უზრუნველყოს საერთო მომსახურებები, სამართლებრივი დაცვა და ინფრასტრუქტურა, ასევე შექმნას ოფიციალური შეცდომების გამოსწორების გზები. მის შეზღუდვებს შორისაა პასუხისმგებლობების განაწილება, ფორმალური პროცედურები, შეფერხებები და ის ფაქტი, რომ დაწესებულება კანონიერად ვერ იმოქმედებს საკუთარი უფლებამოსილების ფარგლებს გარეთ.