Gürcüstanda ənənələr

Gürcü ənənələri ailələrdə, məhəllələrdə, dini icmalarda, məktəblərdə və regional həyatda öyrənilir. Bunlar keçmişdən dəyişmədən qalan siyahı deyil, yaşayan adət-ənənələrdir. Qonaqpərvərlik ən tanınmış dəyərlərdən biridir. Ev sahibləri bol yemək təklif edə və qonaqları dəfələrlə süfrəyə dəvət edə bilərlər; qonaqlar isə adətən təşəkkür etməklə, söhbətə qoşulmaqla və ev sahibinə diqqət göstərməklə qarşılıq verirlər. Supra (ənənəvi ziyafət) yemək, içki və müəyyən ardıcıllıqla deyilən sağlıqlardan ibarət birgə məclisdir. Tamada (ziyafətə rəhbərlik edən şəxs) məclisə rəhbərlik edir, onun ahəngini qoruyur və ayrı-ayrı çıxışları daha geniş mövzularla əlaqələndirir. Sağlıqlar sülhə, valideynlərə, əcdadlara, uşaqlara, dostluğa, sevgiyə, dünyasını dəyişənlərə və ya məclisin məqsədinə həsr oluna bilər. Ardıcıllıq və üslub məclisin növünə və tamadanın seçiminə görə dəyişir. Toylar, doğumlar, xaç suyuna salma mərasimləri, dəfnlər və anım məclislərində geniş ailə və icma çevrələri iştirak edə bilər. Dini və dünyəvi ünsürlər bir arada ola bilər. Mahnı və rəqs çox vaxt yerli qüruru və kollektiv yaddaşı ifadə edir. İştirak peşəkar ifadan tutmuş qohumlar və dostlar arasında qeyri-rəsmi oxumağa qədər müxtəlif formalarda ola bilər. Mövsümi işlər, məhsul yığımı, ərzağın saxlanması, şərabçılıq və yerli festivallar bəzi ərazilərdə ənənələri yaşadır. Şəhər ailələri isə onları dəyişdirilmiş və ya rəmzi formalarda davam etdirə bilərlər. Ənənəvi gözləntilər mənsubiyyət hissi və qarşılıqlı yardımı gücləndirə bilər, lakin gender, evlilik, alkoqol və ya ailə öhdəlikləri ilə bağlı təzyiq də yarada bilər. Ənənəyə hörmət şəxsi sərhədləri gözardı etməyi tələb etmir. Gürcü ailəsinin vahid, hamıya uyğun modeli yoxdur. Ziyarətçilər adətin orada olan insanlar üçün nə ifadə etdiyini soruşmalı və bir bölgənin adətini ümumi qayda kimi təqdim etməkdən çəkinməlidirlər.