קונסט אין דײַטשלאַנד

קונסט קען שילדערן זאַכן, דערציילן מעשׂיות, אויסרופֿן געפֿילן אָדער אויספֿאָרשן געזעלשאַפֿטלעכע פֿראַגעס. אַ ווערק דאַרף נישט זײַן שיין אָדער גלײַך פֿאַרשטענדלעך כּדי מען זאָל עס באַטראַכטן פֿאַר קונסט. די וויזועלע קונסט נעמט אַרײַן קלאַסישע פֿאָרמען ווי מאָלערײַ, גראַפֿיק און סקולפּטור. דערצו קומען פֿאָטאָגראַפֿיע, פֿילם, פּערפֿאָרמאַנס, אינסטאַלאַציעס, דיגיטאַלע אַרבעטן און ווערק וואָס פֿאַרבינדן עטלעכע פֿאָרמען. דײַטשלאַנד האָט אַ פֿאַרשיידנאַרטיקע מוזיי־וועלט. עפֿנטלעכע מוזייען זאַמלען, באַוואָרן, פֿאָרשן און ווײַזן קונסט פֿון פֿאַרשידענע צײַטן און געגנטן. גאַלעריעס רעפּרעזענטירן אָפֿט קינסטלער און קינסטלערינס און פֿאַרקויפֿן זייערע ווערק. קונסט־פֿאַראיינען, פּראָיעקט־רוימען און אָפֿענע סטודיאָס ווײַזן אָפֿט נײַע אָדער עקספּערימענטעלע אַרבעטן און שאַפֿן באַגעגענישן אויף אָרט. קונסט געפֿינט זיך אויך מחוץ פֿאַרמאַכטע בנינים. דענקמאָלן, קוואַלן, קונסט אויפֿן בנין, וואַנט־בילדער און גאַסן־קונסט געבן אַ צייכן גאַסן, פּלאַצן און באַן־סטאַנציעס. קינסטלערישע אַרבעט דאַרף צײַט, פֿעיִקייטן, מאַטעריאַל און אָרט. קונסט־שאַפֿער פֿאַרדינען זייער הכנסה צווישן אַנדערן דורך פֿאַרקויפֿן, באַשטעלונגען, לערנען, סטיפּענדיעס אָדער אַנדערע באַשעפֿטיקונגען. עפֿנטלעכע קולטור־שטיצע שפּילט אַ וויכטיקע ראָלע אין דײַטשלאַנד. פֿעדעראַלער שטאַט, לענדער און מוניציפּאַליטעטן שטיצן, לויט זייער פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט, מוזייען, פּראָיעקטן, קונסט־שאַפֿער און קולטור־בילדונג. שאַפֿער האָבן אין אַלגעמיין דאָס וואָרט איבער דער באַניץ פֿון זייערע ווערק. דערפֿאַר זאָל ווער עס פֿאָטאָגראַפֿירט, פֿאַרעפֿנטלעכט, ענדערט אָדער פֿאַרקויפֿט קונסט באַטראַכטן אייגנטום, הויז־כּללים און קאַפּירעכט. מען קען צוקומען צו קונסט דורך באַטראַכטן, פֿרעגן און אַליין שאַפֿן. פֿאַרשידענע אויסטײַטשונגען זענען מעגלעך, אָבער זאָלן זיך פֿאַרשטענדלעך באַציען צום ווערק.