سیاست در آلمان

آلمان جمهوری فدرال دموکراتیک و اجتماعی است. قانون اساسی (Grundgesetz) مهم‌ترین مبنای دولتی را تشکیل می‌دهد و از جمله از کرامت انسانی، آزادی، برابری و مشارکت دموکراتیک محافظت می‌کند. آلمان یک کشور فدرال است. دولت فدرال درباره مسائل مشترک تصمیم می‌گیرد، در حالی که ۱۶ ایالت فدرال (Bundesländer) پارلمان‌ها و دولت‌های خود را دارند و برای نمونه بخش‌های مهمی از آموزش، پلیس و اداره امور را سازمان‌دهی می‌کنند. شهرها، شهرداری‌ها و شهرستان‌ها نیز از نظر سیاسی اهمیت دارند. آن‌ها بسیاری از امور روزمره، مانند مدارس، جاده‌ها، تأسیسات عمومی، ساخت‌وساز و خدمات محلی را بر عهده دارند. پارلمان فدرال آلمان (Deutscher Bundestag) توسط افراد دارای حق رأی انتخاب می‌شود. این پارلمان قوانین را تصویب می‌کند، بر دولت فدرال نظارت دارد و صدراعظم فدرال را انتخاب می‌کند. دولت فدرال سیاست‌های کشور را در سطح فدرال هدایت می‌کند. این دولت از صدراعظم فدرال و وزیران فدرال تشکیل می‌شود که هر یک مسئول حوزه کاری مشخصی هستند. شورای فدرال (Bundesrat) نماینده دولت‌های ایالت‌هاست. این شورا در قانون‌گذاری مشارکت می‌کند، به‌ویژه زمانی که تصمیم‌ها به اختیارات یا امور مالی ایالت‌ها مربوط باشند. رئیس‌جمهور فدرال رئیس کشور است. این مقام نماینده آلمان در داخل و خارج از کشور است، عمدتاً وظایف وحدت‌بخش و رسمی دارد و بخشی از مدیریت روزمره دولت نیست. تصمیم‌های سیاسی معمولاً در چند مرحله شکل می‌گیرند. یک پیشنهاد بررسی می‌شود، کارشناسان و گروه‌های سیاسی آن را ارزیابی می‌کنند، موضوع در پارلمان به بحث گذاشته می‌شود و در پایان تصویب یا رد می‌گردد؛ بسته به موضوع، شورای فدرال نیز مشارکت می‌کند. دادگاه‌ها مستقل هستند و اختلاف‌ها را بر اساس قانون بررسی می‌کنند. دادگاه قانون اساسی فدرال (Bundesverfassungsgericht) به‌طور ویژه نظارت می‌کند که اقدامات دولت و قوانین با قانون اساسی سازگار باشند. دموکراسی راه‌های مسالمت‌آمیزی برای تغییر فراهم می‌کند، اما تضمین نمی‌کند که هر فرد به خواسته خود برسد. سازش‌ها به زمان نیاز دارند، اکثریت‌ها ممکن است تغییر کنند و حقوق بنیادین و قواعد حکومت قانون، قدرت سیاسی را محدود می‌کنند.