حقوق مدنی در آلمان

حقوق مدنی در آلمان را حقوق خصوصی (Privatrecht) نیز می‌نامند. پایه اصلی آن قانون مدنی آلمان (Bürgerliches Gesetzbuch) است که قوانین دیگری آن را تکمیل می‌کنند. این حوزه روابطی را سامان می‌دهد که در آن طرف‌ها اصولاً از نظر حقوقی برابرند. قراردادها با اظهارات هم‌خوان طرف‌ها شکل می‌گیرند. این قراردادها می‌توانند تعهداتی برای پرداخت، تحویل، استفاده یا ارائه خدمت ایجاد کنند. بسیاری از قراردادها بدون تشریفات خاص معتبرند، اما برای برخی معاملات شکل ویژه‌ای الزامی است. حقوق تعهدات شامل مطالبات قراردادی و تکالیف قانونی است. کسی که تعهدی را نقض کند یا زیانی به بار آورد، ممکن است با تحقق شرایطی ملزم به جبران شود. در این بررسی، نقض تعهد، زیان، رابطه سببیت و مسئولیت جداگانه ارزیابی می‌شوند. حقوق اموال، تصرف و مالکیت را تنظیم می‌کند. تصرف یعنی سلطه عملی بر یک مال، و مالکیت یعنی انتساب حقوقی آن. بنابراین ممکن است کسی مالی را در تصرف داشته باشد، بی‌آنکه مالک آن باشد. از حوزه‌های ویژه می‌توان به حقوق خرید، حقوق اجاره، حقوق خانواده و حقوق ارث اشاره کرد. هر حوزه اصطلاحات و روندهای معمول خود را دارد. بخشی از پرونده‌های خانوادگی و ارث در شعب تخصصی دادگاه‌ها رسیدگی می‌شوند. مطالبات باید روشن بیان و به‌موقع پیگیری شوند. مرور زمان یعنی پس از پایان مهلت مربوط، اصولاً دیگر نمی‌توان یک مطالبه موجود را با موفقیت پیگیری کرد، اگر طرف مقابل به مرور زمان استناد کند. زمان دقیق آغاز مهلت و مواردی که ممکن است آن را متوقف کنند، به پرونده بستگی دارد. پیش از طرح دعوا، فرستادن یک درخواست کتبی اغلب مفید است. در آن، ماجرا، مطالبه و مهلتی معقول برای انجام تعهد ذکر می‌شود. مذاکره، میانجی‌گری و سازش می‌توانند از رسیدگی قضایی جلوگیری کنند. در دادرسی مدنی، طرف‌ها واقعیت‌ها و مدارک را ارائه می‌کنند. دادگاه درباره مطالبات مطرح‌شده تصمیم می‌گیرد و قواعد دادرسی را در نظر می‌گیرد. بسته به نتیجه، طرف بازنده ممکن است ناچار به پرداخت هزینه‌های دادرسی نیز بشود.