Almanya'da Özel Hukuk

Almanya’da özel hukuka medeni hukuk (Zivilrecht) da denir. Temel dayanağı, başka yasalarla tamamlanan Alman Medeni Kanunu’dur (Bürgerliches Gesetzbuch). Özel hukuk, tarafların temel olarak hukuken eşit olduğu ilişkileri düzenler. Sözleşmeler, tarafların birbiriyle örtüşen irade beyanlarıyla kurulur. Ödeme, teslimat, kullanım veya hizmet yükümlülükleri doğurabilir. Birçok sözleşme belirli bir şekle bağlı olmadan yapılabilir; ancak bazı işlemler için özel bir şekil şartı vardır. Borçlar hukuku, sözleşmeden doğan hakları ve yasal yükümlülükleri kapsar. Bir yükümlülüğü ihlal eden veya zarara yol açan kişi, belirli koşullar altında zararı gidermekle yükümlü olabilir. Bu değerlendirmede yükümlülük ihlali, zarar, nedensellik ve sorumluluk ayrı ayrı incelenir. Eşya hukuku, zilyetlik ve mülkiyeti düzenler. Zilyetlik, bir eşya üzerinde fiilî hâkimiyet; mülkiyet ise hukuki aidiyettir. Bu nedenle bir kişi, sahibi olmadığı bir eşyanın zilyedi olabilir. Özel alanlar arasında alım satım hukuku, kira hukuku, aile hukuku ve miras hukuku bulunur. Her alanın kendine özgü terimleri ve tipik süreçleri vardır. Aile ve miras işleri, mahkemelerin uzmanlaşmış dairelerinde ele alınabilir. Haklar açıkça belirtilmeli ve zamanında ileri sürülmelidir. Zamanaşımı, ilgili süre dolduğunda karşı taraf buna dayanırsa mevcut bir hakkın kural olarak artık başarıyla ileri sürülememesi anlamına gelir. Sürenin ne zaman başlayacağı ve kesintiye uğrayıp uğramayacağı olayın koşullarına bağlıdır. Dava açmadan önce yazılı bir talepte bulunmak çoğu zaman yararlıdır. Bu talepte olaylar, istek ve gereğinin yerine getirilmesi için uygun bir tarih belirtilir. Görüşme, arabuluculuk ve uzlaşma, mahkeme sürecini önleyebilir. Özel hukuk yargılamasında taraflar olayları ve delilleri sunar. Mahkeme, ileri sürülen hak taleplerine ve usul kurallarına göre karar verir. Davayı kaybeden taraf, sonuca bağlı olarak yargılama giderlerini de ödemek zorunda kalabilir.