Współżycie społeczne w Niemczech

Ustawa Zasadnicza RFN stawia godność człowieka, wolność i równość w centrum swoich zasad. Zasady te chronią różnorodność, a zarazem wyznaczają granice dla przemocy, nierównego traktowania i przymusu. Niemcy są zróżnicowanym społeczeństwem. Ludzie różnią się między innymi wiekiem, pochodzeniem, religią, językiem, modelem rodziny, niepełnosprawnością, dochodami i osobistym stylem życia. Rodziny i gospodarstwa domowe mogą wyglądać bardzo różnie. Ludzie mieszkają samotnie, w parach, z dziećmi, we wspólnych mieszkaniach, gospodarstwach wielopokoleniowych lub w placówkach zapewniających mieszkanie i opiekę. W budynkach wielorodzinnych część codziennych spraw regulują umowa najmu i regulamin domu. Wzajemna troska o ciszę, czystość, wspólne przestrzenie i odpady pomaga zapobiegać konfliktom. Uprzejmość często okazuje się przez powitanie, punktualność, dotrzymywanie ustaleń i zachowanie pełnego szacunku dystansu. Oczekiwania różnią się jednak zależnie od regionu, wieku i środowiska. Stowarzyszenia, inicjatywy, wspólnoty religijne i projekty sąsiedzkie pomagają nawiązywać kontakty. Wolontariat oznacza dobrowolne wykonywanie zadań na rzecz innych lub społeczności, zazwyczaj bez zwykłego wynagrodzenia za pracę. Nieporozumienia są częścią wspólnego życia. Często skuteczniejsze od oskarżeń są bezpośrednia i spokojna rozmowa, jasne komunikaty mówiące o własnych odczuciach oraz konkretne propozycje rozwiązania. Udział w życiu politycznym i społecznym nie zaczyna się dopiero przy wyborach. Można zdobywać informacje, uczestniczyć w zebraniach, składać wnioski i petycje, działać w gremiach doradczych lub angażować się w inicjatywy. Dobre współżycie społeczne nie wymaga, by wszyscy byli tacy sami. Rozwija się, gdy ludzie znają zasady, akceptują różnice, respektują granice i biorą odpowiedzialność za wspólne przestrzenie.