Kriminaliteti në Gjermani

Kriminaliteti nuk është një sjellje e vetme, por një term i përgjithshëm për veprat penale. Nëse një veprim është i dënueshëm dhe çfarë pasojash mund të ketë, përcaktohet në Gjermani nga ligjet penale në fuqi. Format e shpeshta përfshijnë vjedhjen, mashtrimin, dëmtimin e trupit, dëmtimin e pronës, kërcënimin dhe veprat penale në internet. Disa vepra drejtohen kundër individëve, të tjera kundër kompanive, shtetit ose publikut të gjerë. Policia largon rreziqet e menjëhershme, regjistron kallëzimet dhe heton. Prokuroria drejton procedurën e hetimit penal dhe, pas hetimeve, vendos se si do të vazhdojë procedura. Gjykatat i shqyrtojnë akuzat në mënyrë të pavarur dhe vendosin për fajësinë dhe pasojat e mundshme ligjore. Deri në një dënim të formës së prerë, personi i akuzuar prezumohet i pafajshëm. Një procedurë penale shpesh fillon me një kallëzim penal ose me konstatimet e vetë autoriteteve. Më pas ruhen gjurmët, pyeten personat e përfshirë dhe mblidhen prova të tjera. Kallëzimi penal i njofton autoritetet për një vepër të mundshme penale. Për disa vepra mund të nevojitet edhe një kërkesë për ndjekje penale nga personi i prekur, që vepra të ndiqet. Viktimat mund t'i kontrollojnë dëmtimet, të ruajnë provat dhe të kërkojnë këshillim. Në varësi të situatës, mund të merren parasysh masa mbrojtëse, mbështetje psikosociale ose ndihmë juridike. Dëshmitaret dhe dëshmitarët mund të ndihmojnë duke përshkruar vëzhgime të sakta, por nuk duhet ta vënë veten në rrezik. Kujtimet duhen shkruar sa më shpejt dhe të ndahen nga hamendësimet. Parandalimi mund të ulë rreziqet, por nuk mund ta pengojë çdo vepër penale. Ndriçimi i mirë, hyrjet e sigurta, përdorimi i kujdesshëm i të dhënave dhe një mjedis i vëmendshëm janë masa praktike mbrojtëse. Kriminaliteti mund të sjellë pasoja financiare, fizike dhe psikologjike. Personat e prekur nuk janë fajtorë vetëm sepse mungonte një masë mbrojtëse ose mashtrimi ishte veçanërisht i sofistikuar.