Strafrecht in Duitsland

Het strafrecht in Duitsland beschermt bijzonder belangrijke regels voor ’t samenleven. Een straf mag alleen op basis van ’n wet worden opgelegd. Neet elk oneerlijk of schadelijk gedrag is daarom automatisch ’n misdrijf. Het materiële strafrecht beschrijft misdrijven en mogelijke rechtsgevolgen. Het strafprocesrecht bepaalt hoe ’n verdenking wordt onderzocht en door ’n rechter beoordeeld. Voor ’n veroordeling moet de persoonlijke schuld van de aangeklaagde persoon worden vastgesteld. De politie verzamelt sporen, hoort personen en voert verder onderzoek uit. Het openbaar ministerie leidt ’t opsporingsonderzoek en beslist na ’t onderzoek over de volgende stappen. Es ’t tot ’n aanklacht komt, beslist ’n onafhankelijke rechtbank over schuld en rechtsgevolgen. Een verdachte geldt als onschuldig totdat ’n veroordeling definitief is. De verdachte hoeft zichzelf neet te belasten en mag juridische hulp gebruiken. Dwangmaatregelen hebben ’n wettelijke basis nodig en staan onder controle. Getuigen moeten naar waarheid verklaren, maar kunnen in bepaalde situaties zwijgen of ’n verklaring weigeren. Mensen die schade hebben geleden kunnen aangifte doen en, afhankelijk van ’t geval, andere procesrechten gebruiken. Een aangifte betekent echter neet automatisch dat particuliere schadevergoedingsclaims worden ingediend. Een procedure kan worden stopgezet, met ’n strafbevel worden afgehandeld of voor de rechtbank komen. Mogelijke rechtsgevolgen zien vooral ’n geldboete of gevangenisstraf. Bij jongeren staat opvoeding sterker op de voorgrond. Een overtreding is geen misdrijf, maar kan met ’n geldboete worden bestraft. Het strafproces verschilt ouch van ’n civiele procedure, waarin particuliere claims tussen betrokkenen worden geregeld. Dagvaardingen, huiszoekingen en gerechtelijke brieve motte serieus worden genomen en ongewijzigd worden bewaard. Es ge verdachte bent of schade hebt geleden, stel dan vast welke rol ge hebt en zoek deskundig advies voordat ge ondoordacht verklaringen aflegt.