Strafrecht in Duitsland

Het strafrecht in Duitsland beschermt vooral belangrijke regels voor het samenleven. Een straf mag alleen worden opgelegd op grond van de wet. Niet elk oneerlijk of schadelijk gedrag is daarom automatisch een strafbaar feit. Het materiële strafrecht beschrijft strafbare feiten en mogelijke rechtsgevolgen. Het strafprocesrecht bepaalt hoe een verdenking wordt onderzocht en door de rechter wordt getoetst. Voor een veroordeling moet de persoonlijke schuld van de verdachte worden vastgesteld. De politie stelt sporen veilig, hoort personen en verricht verder onderzoek. Het Openbaar Ministerie leidt het opsporingsonderzoek en beslist na het onderzoek over de verdere stappen. Als er een aanklacht wordt ingediend, beslist een onafhankelijke rechter over schuld en rechtsgevolgen. Een verdachte geldt als onschuldig totdat de veroordeling onherroepelijk is. De verdachte hoeft zichzelf niet te belasten en mag juridische bijstand inschakelen. Dwangmaatregelen vereisen een wettelijke grondslag en staan onder toezicht. Getuigen moeten naar waarheid verklaren, maar kunnen in bepaalde situaties zwijgen of een verklaring weigeren. Benadeelden kunnen aangifte doen en, afhankelijk van het geval, andere procesrechten uitoefenen. Met een aangifte worden particuliere schadeclaims echter niet automatisch ingediend. Een procedure kan worden geseponeerd, met een strafbeschikking worden afgedaan of voor de rechter komen. Mogelijke rechtsgevolgen zijn vooral een geldboete en gevangenisstraf. Bij jongeren staat opvoeding meer op de voorgrond. Een overtreding is geen strafbaar feit, maar kan wel met een geldboete worden bestraft. Ook verschilt een strafprocedure van een civiele procedure, waarin particuliere vorderingen tussen betrokkenen worden behandeld. Neem dagvaardingen, doorzoekingen en gerechtelijke brieven serieus en bewaar ze ongewijzigd. Als je verdachte of benadeelde bent, stel dan vast welke rol je hebt en vraag deskundig advies voordat je overhaast een verklaring aflegt.