Historia e Gjermanisë

Për një kohë të gjatë, Gjermania nuk ishte një shtet-komb i bashkuar. Në Perandorinë e Shenjtë Romake kishte shumë principata, qytete dhe territore kishtare me sundime të veçanta. Reforma e shekullit të 16-të ndryshoi fenë, politikën, arsimin dhe jetën e përditshme. Ndarja midis territoreve katolike dhe protestante la dallime rajonale afatgjata. Në shekullin e 19-të u rritën lëvizjet kombëtare, industria dhe qytetet. Me themelimin e Perandorisë Gjermane në vitin 1871 u krijua një shtet-komb gjerman nën udhëheqjen prusiane. Lufta e Parë Botërore solli dhunë, vështirësi dhe fundin e monarkisë. Republika e Vajmarit që pasoi ishte demokracia e parë parlamentare për të gjithë Gjermaninë, por vuajti nga kriza të rënda politike dhe ekonomike. Në vitin 1933, nazistët vendosën një diktaturë. Ata përndoqën dhe vranë miliona njerëz, veçanërisht gjatë Holokaustit, nisën një luftë kriminale dhe shkatërruan strukturat demokratike dhe shtetin e së drejtës. Pas Luftës së Dytë Botërore, Gjermania u pushtua dhe u nda në vitin 1949. Në perëndim u krijua Republika Federale e Gjermanisë si demokraci parlamentare, ndërsa në lindje Republika Demokratike Gjermane si shtet socialist nën udhëheqjen e një partie shtetërore. Revolucioni paqësor në RDGJ dhe rënia e Murit të Berlinit hapën rrugën për ribashkimin. Që nga viti 1990, Gjermania është sërish një shtet, por përvojat dhe pasojat e ndarjes ende vazhdojnë pjesërisht. Sot Gjermania e sheh veten si demokraci federale dhe pjesë të Evropës. Kujtesa e diktaturës, luftës dhe përndjekjes ndikon në edukimin politik, kulturën përkujtimore dhe mbrojtjen e dinjitetit njerëzor. Historia duket jo vetëm në ngjarje të mëdha politike. Ndërtesat, monumentet, rrëfimet familjare, zakonet rajonale dhe muzetë tregojnë si kanë jetuar njerëzit në periudha të ndryshme.