Almanya'da iş hukuku

Alman iş hukuku; kanunlardan, iş sözleşmelerinden, toplu iş sözleşmelerinden ve işyeri anlaşmalarından oluşur. Bütün kuralların toplandığı tek bir iş kanunu yoktur. Bir iş sözleşmesi, çalışmanın temel koşullarını belirler. Bunlar özellikle yapılacak iş, ücret, işyeri ve çalışma süresidir. Ayrıca, sözleşmede yer almasalar bile uyulması zorunlu koruyucu kurallar geçerlidir. Çalışanlar, üzerinde anlaşılan işi özenle yapmak ve işyeri kurallarına uymak zorundadır. İşverenler ise ücreti ödemeli, çalışanları korumalı ve üzerinde anlaşılan çalışma koşullarına uymalıdır. İş yaşamındaki koruma; dinlenme, hastalık, güvenlik ve eşit muameleye ilişkin kuralları kapsar. Çalışanlar, belirli kişisel özellikleri nedeniyle ayrımcılığa uğrayamaz. Bazı gruplar için özel koruma kuralları geçerli olabilir. Toplu iş sözleşmeleri, sendikalar ile işverenler veya işveren örgütleri arasında yapılır. Bu sözleşmeler, pek çok çalışanın çalışma koşullarını birlikte düzenleyebilir. Uygun bir örgütlenmenin bulunduğu işyerlerinde Betriebsrat (işyeri çalışan temsilciliği), çalışanların çıkarlarını temsil eder ve kanunla belirlenmiş katılım haklarına sahiptir. Bir iş ilişkisi, örneğin işten çıkarma veya karşılıklı anlaşmayla sona erdirme sözleşmesiyle sona erebilir. İşten çıkarma, şekil şartlarına uymalıdır ve hukuki incelemeye tabi tutulabilir. Özel koşullar, işten çıkarılmaya karşı korumayı etkileyebilir. Uyuşmazlık durumunda sözleşme, ücret bordroları, mesajlar ve çalışma süresi kayıtları saklanmalıdır. Pek çok uyuşmazlık bir görüşmeyle veya yazılı bir taleple başlar. Çözüm bulunamazsa iş mahkemeleri karar verir. İş hukukundaki süreler kısa olabilir ve önemli sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle işten çıkarılan, ödenmemiş ücreti olan veya ayrımcılığa uğradığını düşünen kişi, gecikmeden uzman görüşü almalıdır.