Perwerdeya pîşeyî li Almanyayê

Di perwerdeya pîşeyî ya dualî de, xwendekarên pîşeyê li cihê kar û dibistana pîşeyî fêr dibin. Ew bi pargîdaniyekê re peymana perwerdeya pîşeyî (Ausbildungsvertrag) girêdidin; perwerde bi gelemperî ji du heta sê sal û nîvan dom dike. Dezgeheke berpirs, bi gelemperî odeyek pîşeyî, peymanê çavdêrî dike û ezmûna dawî pêk tîne. Hin cihên kar perwerdeyê bi kursên li derveyî pargîdaniyê temam dikin an jî beşên wê yên perwerdeyê bi pargîdaniyên din re parve dikin. Perwerdeyên dibistanî bi piranî li dibistanên pîşeyî yên taybet an dibistanên pîşeyî yên nîvînî tên dayîn û, li gorî pîşeyê, karên pratîk jî dihewînin. Şert û demajoyîn li gorî pîşe, dibistan û eyaleta federal diguhere. Gelek perwerdeyên dibistanî mûçe nadin; ji bo perwerdeya lênêrînê mûçeyeke guncav hatiye destnîşankirin. Dibistanên dewletê bi gelemperî pereyê dibistanê nagirin, lê dibistanên taybet dikarin pere bistînin. Perwerdeyên li derveyî cihê kar destpêkeke bi piştgirî pêşkêş dikin, dema ku gihîştina cihê perwerdeya pîşeyî ya li cihê kar dijwar be. Dezgehên perwerdeyê di vê rêyê de naveroka fêrbûnê pêşkêş dikin û derfetên pratîkê li cihên kar çêdikin; dibe ku veguheztina xwendekarê pîşeyê bo cihê karekî gengaz be. Perwerdeyên karbidestên dewletê li gorî qanûnên taybet ên rêçika karê giştî dimeşin û bi xizmeta amadekariyê ve dibin sedema ketina karûbarê giştî. Bernameyên serbixwe an bi zimanê îngilîzî xwedî statûyeke qanûnî ya yekgirtî nînin: divê ji bo her bernameyê nasîn, ezmûn û belgeya dawî bêne kontrolkirin. Qanûn bi giştî ji bo perwerdeya pîşeyî ya dualî belgeya dibistanê ya diyarkirî şert nake, lê pargîdanî xwe hilbijêrin û hin pîşe dikarin belgeyan bixwazin. Fêrkirina nefermî ya tenê li cihê kar wekî perwerdeya bingehîn a armancdar nayê hesibandin.