Kształcenie zawodowe w Niemczech

W ramach dualnego kształcenia zawodowego osoby uczące się zawodu zdobywają wiedzę i umiejętności w zakładzie pracy oraz w szkole zawodowej. Zawierają umowę o kształcenie zawodowe z przedsiębiorstwem; kształcenie trwa zazwyczaj od dwóch do trzech i pół roku. Umowę nadzoruje właściwa instytucja, często izba, która przeprowadza również egzamin końcowy. Niektóre zakłady uzupełniają kształcenie kursami międzyzakładowymi lub dzielą jego etapy z innymi przedsiębiorstwami. Kształcenie w szkole odbywa się przede wszystkim w szkołach zawodowych lub kolegiach zawodowych i, w zależności od zawodu, obejmuje praktyki. Warunki przyjęcia i czas trwania zależą od zawodu, szkoły i kraju związkowego. Wiele kształceń szkolnych nie jest wynagradzanych; w przypadku kształcenia w zawodach związanych z opieką przewidziane jest odpowiednie wynagrodzenie. W szkołach państwowych zazwyczaj nie pobiera się czesnego, natomiast szkoły prywatne mogą naliczać opłaty. Kształcenie pozazakładowe zapewnia wsparcie na rozpoczęcie nauki osobom, którym trudno dostać się na zakładowe miejsce kształcenia zawodowego. Instytucje szkoleniowe przekazują wiedzę i umożliwiają odbywanie praktyk w zakładach pracy; możliwe może być przejście do przedsiębiorstwa. Kształcenie przygotowujące do służby urzędniczej podlega odrębnym przepisom dotyczącym kariery urzędniczej i prowadzi do pracy w służbie publicznej poprzez służbę przygotowawczą. Kształcenia prowadzone na zasadach wolnorynkowych lub w języku angielskim nie mają jednolitego statusu prawnego: w przypadku konkretnej oferty należy sprawdzić jej uznawalność, zasady egzaminowania i uzyskiwane kwalifikacje. Przepisy nie wymagają ogólnie określonego świadectwa szkolnego, aby rozpocząć dualne kształcenie zawodowe, ale przedsiębiorstwa same dokonują wyboru, a w niektórych zawodach mogą być wymagane określone dokumenty. Samo nieformalne przyuczenie do pracy nie jest uznawane za ukierunkowane kształcenie wstępne.