Kriminaliteti në Greqi

Fjala greke për policinë është αστυνομία, shqiptohet astynomía, dhe vjedhja quhet zakonisht κλοπή, ose klopí. Policia merret me kallëzimet për krime dhe kërcënimet urgjente, ndërsa sistemi më i gjerë i emergjencave mund të koordinojë ndihmën kur dikush lëndohet ose është në rrezik të menjëhershëm. Numri i përbashkët evropian i emergjencave është 112. Vjedhjet e vogla dhe vjedhjet e xhepave janë shqetësime praktike në transportin publik të mbushur, vendet turistike, radhët, tregjet dhe zonat e jetës së natës. Autorët mund të përdorin shpërqendrimin, kontaktin e afërt ose një çantë të lënë pa mbikëqyrje, në vend të përballjes së hapur. Çantat që mbyllen dhe sendet me vlerë të ndara e zvogëlojnë humbjen e mundshme. Vjedhjet me thyerje dhe vjedhjet nga automjetet mund të ndodhin si në zona banimi, ashtu edhe në ato të vizitorëve. Dyert dhe dritaret duhen siguruar dhe sendet me vlerë nuk duhen lënë në sy në automjete të parkuara. Edhe akomodimet me qira dhe dhomat e hoteleve kërkojnë masa të zakonshme kujdesi. Mashtrimi mund të përfshijë oferta të rreme akomodimi, kërkesa çorientuese për pagesë, paraqitje të rreme si dikush tjetër ose presion për të vepruar shpejt. Një kërkesë bëhet më e dyshimtë kur dërguesi kundërshton verifikimin ose kërkon fshehtësi të pazakontë. Para se të dërgojnë para, njerëzit duhet të konfirmojnë në mënyrë të pavarur identitetet dhe të dhënat e pagesës. Jeta e natës mund të sjellë rreziqe që lidhen me dehjen, ndarjen nga miqtë, grindjet dhe transportin e pasigurt. Qëndrimi me njerëz të besuar, mbajtja nën vëzhgim e pijeve dhe planifikimi paraprak i kthimit janë masa të dobishme mbrojtëse. Personi që ndihet i kërcënuar duhet të shkojë pranë personelit, njerëzve të tjerë ose në një vend publik të ndriçuar mirë. Dhuna dhe ngacmimi duhen marrë seriozisht edhe kur nuk ka lëndime të dukshme. Siguria e menjëhershme ka përparësi ndaj mbledhjes së provave ose përballjes me personin e përfshirë. Kujdesi mjekësor mund të mbrojë shëndetin dhe gjithashtu të dokumentojë lëndimet nëse viktima vendos më vonë të bëjë kallëzim. Pas një krimi, viktimat duhet të shënojnë vendin, orën, përshkrimin, dëshmitarët, pronën e humbur dhe të dhënat përkatëse të llogarive, ndërsa kujtimet janë ende të freskëta. Mesazhet, faturat, fotografitë dhe të dhënat e transaksioneve mund të jenë të dobishme. Provat duhen ruajtur pa vënë askënd në rrezik të mëtejshëm. Raportimi mund të ndihmojë hetimin, kërkesat e sigurimit, zëvendësimin e dokumenteve dhe mbrojtjen e njerëzve të tjerë. Vështirësitë gjuhësore mund ta ngadalësojnë komunikimin, prandaj mund të ndihmojë një përkthyes i besuar, kontakt konsullor ose person mbështetës. Raportimi nuk garanton rikuperimin e pronës, por informacioni i saktë përmirëson mundësitë në dispozicion.