Οι γλώσσες στην Ελλάδα

Η Νέα Ελληνική, που στα ελληνικά λέγεται «ελληνικά» (ellinika), είναι η επίσημη και κύρια δημόσια γλώσσα της Ελλάδας. Χρησιμοποιείται στην κυβέρνηση, στα περισσότερα σχολεία, στην επικοινωνία με υπηρεσίες υγείας, στην εργασία, στα μέσα ενημέρωσης, στις πινακίδες και στην καθημερινή τοπική ζωή. Τα ελληνικά χρησιμοποιούν δικό τους αλφάβητο. Η εκμάθηση των γραμμάτων και των ήχων τους διευκολύνει την ανάγνωση ονομάτων, πληροφοριών μεταφορών, εντύπων, πινακίδων καταστημάτων και απλών μηνυμάτων. Τα προφορικά ελληνικά αλλάζουν ανάλογα με την περίσταση, την περιοχή, την ηλικία και τον βαθμό τυπικότητας. Οι μαθητές δεν χρειάζεται να κατακτήσουν κάθε παραλλαγή για να μπορούν να ανταποκριθούν σε χρήσιμες καθημερινές συζητήσεις. Τα αγγλικά είναι σημαντική ξένη γλώσσα στην ελληνική εκπαίδευση και είναι συνηθισμένα στον τουρισμό, στις διεθνείς σπουδές και σε ορισμένους χώρους εργασίας. Διδάσκονται και άλλες ξένες γλώσσες, ενώ οι κοινότητες μεταναστών και μειονοτήτων διατηρούν τις γλώσσες που χρησιμοποιούν στο σπίτι και στην κοινότητά τους. Στην Ελλάδα μπορεί κανείς να μάθει γλώσσες στο σχολείο, σε μαθήματα ενηλίκων, με ιδιωτικά μαθήματα ή ομαδικά τμήματα, μέσω διαδικτυακής μελέτης και ανταλλαγής γλωσσών, στην εργασία και μέσα από τη συμμετοχή στην κοινότητα. Ένα οργανωμένο μάθημα προσφέρει σταδιακή πρόοδο, ενώ η καθημερινή χρήση χτίζει αυτοπεποίθηση και ταχύτητα. Ορισμένοι μαθητές χρειάζονται πιστοποιητικό γλώσσας για σπουδές, εργασία ή άλλη επίσημη διαδικασία. Η απαιτούμενη γλώσσα, το επίπεδο και το αποδεκτό αποδεικτικό εξαρτώνται από τον φορέα, γι’ αυτό οι μαθητές πρέπει να επιβεβαιώνουν τον σκοπό πριν επιλέξουν εξέταση. Οι γνώσεις ελληνικών στηρίζουν την αυτονομία και την ουσιαστικότερη συμμετοχή στην κοινωνία. Μπορούν να βελτιώσουν την επικοινωνία με εκπαιδευτικούς, γιατρούς, εργοδότες, γείτονες και δημόσιες υπηρεσίες, ακόμη κι όταν για σύνθετα ζητήματα εξακολουθεί να χρειάζεται διερμηνέας. Συνηθισμένα εμπόδια είναι ο φόβος των λαθών, η περιορισμένη εξάσκηση, η άγνωστη γραφή και τα μαθήματα που δεν ταιριάζουν στο επίπεδο του μαθητή. Η τακτική, σύντομη εξάσκηση στην ακρόαση, την ομιλία, την ανάγνωση και τη γραφή είναι συνήθως πιο χρήσιμη από την αποκλειστική μελέτη της γραμματικής.